“Verdord”, wist de Vlaamse dichter Albrecht Rodenbach in lang vervlogen tijden en ik zou zelfs, me bewust in het cyberspacetijdvak bevindende, durven opperen dat de wonderknape destijds geen ongelijk had. Dichtkunst bekoort, begeestert, ontroert, is van alle tijden. Beste lezer/lezeres, mocht u vergeten zijn wat poëzie werkelijk is en deigt u zodoende in een passieloze duisternis dreigt te verdwalen, geen nood. Ook vandaag worden er nog wonderknapen gevonden die bereid zijn in deze duisternis hun dichterlijk licht te laten schijnen. Meer zelfs, ze bevinden zich ook in de dichte populatie onzer universitaire campussen.

Een kleine selectie van de redactie zit ‘s avonds laat in het lokaal. Het is net geen middernacht. De laatste lege vlakken in huidige dwars worden langzaamaan opgevuld. Een fotograaf en eindredacteur proberen de auteur van dit stukje af te leiden met grapjes over ‘Prior de Post-Egel’ (foto rechtsonder), die ze willens nillens op deze achterflap willen zien. Ik weiger categoriek. U merkt wie het hier voor het zeggen heeft.

Reeds sinds 2002 in uw maandblad: de glorie van Antwerpen. Een lofzang op haar grootste, stoutste en duurste dromen. De Lode, Bob en Leona’tje, ze wilden zo graag ... maar ’t Stad is een boerengat gebeleven. Dromen zijn bedrog.

Groot nieuws in Oostenrijk: volgens het Britse onderzoeksbureau Mercer is Wenen één van de meest attractieve en veilige steden in Europa! Enkel de buren in het Zwitserse Zürich scoren beter. Nu wil het toeval dat wij net nu in de Oostenrijkse hoofstad vertoeven. Een prima gelegenheid om de Weners eens aan een Belgische „Gründlichkeitstest“ te onderwerpen. Dat ze dus maar niet te vroeg victorie kraaien!