Een memorabele avond om alle studenten van UAntwerpen, Stadscampus en Wilrijk, te verenigen in stijlvolle glamour, dat is het jaarlijkse Galabal Universiteit Antwerpen. Jaarlijks? Ja, want na de zelfverklaarde succesedities hebben koepelkringen Unifac en ASK-Stuwer besloten om het galabal elk jaar te organiseren in plaats van om de twee jaar. Nieuwer en belangrijker is dat ook de Studentenraad dit jaar meewerkt aan de organisatie. Dat verdient aandacht, want zo’n beslissing is niet vanzelfsprekend.

De vakevaluaties zijn essentieel voor de verbetering, de concretisering, de democratisering en de nominalisering van het onderwijs, aldus UAntwerpen. Dat verklaart waarom de mening van elke student, hoe verbitterd en zelfgenoegzaam ook, ertoe doet en waarom die mening invloed heeft op het carrièrepad van de docent.

Wanneer de laatste weken van het eerste semester ingaan, verheug ik mij op de eindejaarsperiode. Voor een goed begrip: ik ben eerder een koele minnaar van de kerstdagen. Mijn kleerkast weert rendiertruien, ik loop met een grote boog rond wintermarkten en kersthits hebben hetzelfde effect op mijn gehoor als nagels op een krijtbord. Het jaareinde deugt slechts om één reden: de lijstjes met de beste albums van de afgelopen twaalf maanden.

Met een grote portie motivatie en goede moed begin ik aan het tweede semester van het academiejaar. De wallen van de afgelopen examenperiode zijn ondertussen bijna verdwenen na een welverdiende lesvrije week. De nachtmerries over naakt aankomen bij een examen zijn eindelijk in frequentie verminderd. Omdat ik dit jaar besloten heb om een goede student te zijn, zet ik alvast mijn computer aan om mijn eerste lessen voor te bereiden. Niets kan mijn gemoedstoestand dempen. Totdat ik mijn studentenmail openklik en die gevreesde onderwerpslijn verschijnt: “Evalueer je docenten”.

Zes jaar geleden maakte ik een psychose mee. Een ervaring die me leerde dat er toen, maar ook de dag van vandaag, een taboe rond het onderwerp heerst. Mensen lijken vaak niet te weten wat een psychose inhoudt, waardoor een tekort aan kennis en bijgevolg ook een tekort aan begrip ontstaat. In dit artikel ga ik aan de slag om een stuk van dat tekort te verhelpen. Ik geef jullie een kijkje in mijn hoofd, waarbij ik door het delen van mijn persoonlijke ervaringen meer inzicht in de ervaring en het herstelproces kan geven. Ik wordt daarin bijgestaan door psychose-expert Stijn Vanheule, hoogleraar Klinische Psycholgie en Psychoanalyse verbonden aan UGent.