ANNA KHINA: OVER RAP EN IDENTITEIT

Met Poolse, Tataarse, Russische en Oekraïense roots en een jeugd in Kazachstan ervaart Anna Khina na haar verhuis naar België een gevoel van vervreemding. "Vanaf het moment dat je een land verlaat, ben je nooit meer dezelfde persoon. Mensen daar zien je niet meer hetzelfde", beschrijft Anna Khina. In België wilde ze niets meer te maken hebben met haar roots. Dat gevoel werd versterkt door de juridische onzekerheid waarmee ze hier te maken kreeg, “een constante strijd om jezelf te bewijzen aan een land dat je steeds probeert weg te sturen”. Anna Khina vertaalt die spanning naar een beeld van de bergen van Almaty die haar altijd volgen en beschermen. Ze lijken een primitieve en ware menselijke essentie te hebben, maar hun grootsheid voelt soms ook dreigend.

Toen Anna Khina's familie naar België verhuisde, mocht ze geen Russisch meer spreken uit angst dat hun verblijfsstatus zou uitlekken. Daardoor ontwikkelde ze een tijdlang selectief mutisme, een angststoornis waarbij iemand in specifieke sociale situaties het vermogen om te spreken verliest. Ze spreekt haar moedertaal daarom niet vloeiend, iets waar ze nu aan werkt. Maar een verleden gehuld in stilte kwam tot leven in woorden wanneer Anna Khina teksten begon te schrijven over haar jeugdliefdes en ghostwriter werd voor rapnummers van een crush. “Ik heb er altijd van gedroomd om singer-songwriter te worden, maar ik wou zelf niet optreden omdat ik mijn stem niet mooi vond.” Anna Khina bleef schrijven en ontdekte zo workshops. Daar bouwde ze de zelfverzekerdheid op om mee te doen aan rapcompetities: “Het was geweldig om de jury te horen zeggen dat mijn teksten op het podium thuishoren.” Anna Khina had nu een nieuw doel: groeien, misschien wel zo hoog als de bergen van Almaty.

We vroegen haar waarom ze voor Nederlands had gekozen voor deze ep die zo rijk aan roots is. "Waarom Nederlands? Ik ben verliefd geworden op het Nederlands. Ik weet niet waarom, maar ik vind Nederlands prachtig.” Ze vervolgt: “Hoewel de keuze om in het Nederlands op te treden het bereik zou kunnen beperken, moeten deze verhalen over gemengde identiteit en de strijd rond immigratie hier verteld worden.” Daarnaast merkte ze in haar artistiek proces ook op dat de Nederlandse muziek- en rapwereld een tekort heeft aan vrouwen. Haar doel is om daar verandering in te brengen; ze wil een netwerk creëren waar meer vrouwen hun verhalen kunnen vertellen, authentiek kunnen zijn en met elkaar in contact kunnen komen. “Waar zijn de sterke vrouwen die in het Nederlands rappen? Die in het Nederlands schreeuwen? Die in het Nederlands zingen? Die Nederlands spreken?”