KAN RYAN GOSLING DE AARDE (EN DE BIOSCOOPKETENS) REDDEN?

Schoolleerkracht Ryland Grace (Ryan Gosling in topvorm) ontwaakt uit een coma op een ruimteschip, lichtjaren van de aarde verwijderd. Hij weet niet meer wie hij is, laat staan waarom hij zich in de ruimte bevindt. Traag maar gestaag komt zijn geheugen terug en worden zijn vragen beantwoord. Hij is een briljante wetenschapper wiens carrière gefnuikt werd door zijn eigen koppigheid, en hij is de laatste hoop om al het leven op aarde te redden van een mysterieuze materie die de zon uitdooft. Alle sterren in de naburige zonnestelsels worden aangetast door deze materie, op één na. Naar die ene ster is hij onderweg, in de hoop daar een oplossing te vinden. Maar wanneer hij zijn bestemming bereikt, blijkt hij niet alleen te zijn: er zweeft al een ander ruimtetuig … 

Ook deze redacteur bleek niet alleen te zijn; in een bomvolle IMAX-zaal zag ik hoe een publiek helemaal werd meegevoerd. Er werd gelachen, maar het publiek was ook muisstil bij momenten van spanning. Ik zag alleen maar blije gezichten bij het buitengaan. De film heeft iets bijna buitenaards. Hollywoods beste technici haalden alles uit de kast om er een visueel en auditief spektakel van te maken. Kortom, de perfecte reden voor een uitstapje naar de bioscoop.

De climax valt misschien best te vergelijken met The Lord of the Rings: The Return of the King, in die zin dat de film maar blijft doorgaan en wel vijf keer lijkt te eindigen. De flashbackstructuur, een vertelvorm die in films dikwijls slecht uitpakt, werkt grotendeels maar verstoort de ontknoping. De laatste in de reeks van flashbacks beantwoordt vragen die het plot alleen maar complexer maken en thematisch eerder in het verhaal al afgehandeld waren. 

Tegelijkertijd zit de film vol herkenbare invloeden. Het plot en de relatie tussen tijd in de ruimte en tijd op aarde doet denken aan films als Sunshine en Interstellar, terwijl de stemming eerder de sfeer oproept van E.T. Toch blijft een één-op-één vergelijking moeilijk te maken. 

Hebben we nu een nieuwe klassieker die we in één adem zullen noemen met E.T. en Interstellar? Dat kan alleen de toekomst met zekerheid uitwijzen, maar met momenten voelde het toch wel zo aan. Lord en Miller vinden het wiel zeker niet heruit met deze film, maar ze maken wel entertainment van topkwaliteit. Dat zal de fans van het boek geruststellen en enkel de meest cynische kijker niet bekoren. Of je favoriete Ryan Goslingfilm nu The Notebook, La La Land, Blade Runner 2049 of Barbie is, Project Hail Mary is hoe dan ook een aanrader!