Vandaag zitten we opnieuw in volle lockdown. Als geaffecteerde persoon met lichte opleidingsmisvorming als student Sociale Wetenschappen let ik in deze tijd van vergrote monotonie op parallellen met de eerste maatschappijsluiting. Een constante die ik denk te hebben gevonden is dat, nu het geduld en de vooruitzichten van menig burger beginnen te minderen, er ergens een automatische reflex opspeelt om zondebokken te zoeken. Daarbovenop lijkt de noodzaak op te spelen om gevoelsmatige kritiek te leveren. Ook ik ben hieraan schuldig zoals u spoedig zult merken.

We bevinden ons in de jaren ’80, de jaren van de punk en het nihilisme. Een student Politieke & Sociale Wetenschappen en een studente Geschiedenis beginnen aan hun studententijd, om zo het werkveld van hun dromen in te stappen. Hun studentenleven bestaat niet uit cantussen of feesten tot in de vroege uurtjes, maar uit nachtelijke uitstappen naar theater-, dans- en muziekhuizen – telkens met de gebruikelijke nabespreking bij een frisse pint. Ze kennen elkaar niet en kunnen tegelijk niet zonder elkaar. dwars bracht hen samen voor een openhartig gesprek over de leidraad in hun leven: cultuur.

We zitten erdoor, heb ik gehoord. De burn-out loert om de hoek en de brandweer werkt vandaag van thuis uit. Vol goede moed plan ik de opkomende zenuwinzinking in als studiepauze; ik heb eens gelezen dat pauzes erg belangrijk zijn om productief te blijven. Gelukkig ben ik nog maar een twintiger, bezweert de boomerpopulatie van Facebook me, en weet ik nog niet wat het is om écht moe te zijn. Misschien de pauze toch maar schrappen? 

Ieder jaar organiseert Lingua, de departementsclub van Taal- en Letterkunde & Wijsbegeerte, haar befaamde cultinaire avond. Met optredens van getalenteerde vrijwilligers en dessertjes tijdens de pauze is het de ideale combinatie van cultureel en culinair genot. Maar ook hier gooide corona roet in het nagerecht. Wat normaal gezien een gezellige samenkomst is van Linguanen en andere cultuurliefhebbers, werd nu een online evenement. Het leek op het eerste zicht heel wat minder sfeervol dan de gewoonlijke samenkomst. Toch was het de moeite waard en dwars was zowel op het virtuele podium als in het publiek aanwezig. 

dwars slijpt het virtuele fileermes en gaat langs de graat van boeken, films, series, games, muziek, theater, haarproducten en rubberen eendjes. Uitzonderlijk hanteert dwars deze keer geen fileermes maar een gekarteld taartmes om chocolade te maken van theaterstuk De Kersenvla van gezelschap Abbatoir Fermé.

Op zoek naar leestips, leesplekken of literaire activiteiten in het Antwerpse of zin om jouw eigen ervaringen te delen? Dan kan je sinds april terecht op de website van Antwerpen Leest, de Antwerpse lezerscommunity ondersteund door de eigen Stadslezers. Wie zijn ze, wat doen ze en wat drijft hen? dwars ging in gesprek met de bezielster van het project.