Het is een droevig jaar voor Erasmusstudenten. De wereldkaart lijkt al maanden een rood-geel lappendeken en vliegtuigen blijven aan de grond genageld. De ene student stelt zijn buitenlandse avontuur uit tot het volgende academiejaar, de ander trekt de wijde wereld in vanachter het scherm op zijn zolderkamer. Toch zijn er ook studenten die, ondanks de omstandigheden, de heikele reis naar Antwerpen waagden. Maar hoe integreer je op een anderhalvemeterunief? We spraken met twee buitenlandse studenten die afgelopen september UAntwerpen trotseerden.

De pastor en het bier, er is geen duo dat meer onafscheidelijk is. Als pastorale superheld schrijft Gert Van Langendonck ons met zijn geestelijk vernuft op weg naar de beste smaken in het bierlandschap. Prosit!

UAntwerpen heeft met de Leerstoel Club Brugge een unieke onderzoekssamenwerking in huis, misschien zelfs een Europese primeur. Steve Nuyts, doctoraatsonderzoeker, maar ook voormalig profvoetballer bij onder andere Geel en Lierse SK, is intussen al een jaar onderweg. Steve nam plaats aan de virtuele tafel, zodat ik hem het hemd van het lijf kon vragen over de ontwikkelingen van zijn onderzoek. 

Het is altijd beleefd je even voor te stellen in het geval dat je je voor het eerst tot een publiek richt. Ik ben Matthias Vangenechten, heb geen podcast en mijn hobby’s zijn privé. Daarnaast zal ik snel bekendheid verwerven als hoofdpersonage in de rubriek tweedecarrièrestudent, een reeks columns in het u wellicht om legitieme redenen bekende studentenblad dwars. De rubrieknaam verwijst naar een proces dat zich in drie fasen voltrok.  

We zitten erdoor, heb ik gehoord. De burn-out loert om de hoek en de brandweer werkt vandaag van thuis uit. Vol goede moed plan ik de opkomende zenuwinzinking in als studiepauze; ik heb eens gelezen dat pauzes erg belangrijk zijn om productief te blijven. Gelukkig ben ik nog maar een twintiger, bezweert de boomerpopulatie van Facebook me, en weet ik nog niet wat het is om écht moe te zijn. Misschien de pauze toch maar schrappen?