Ik wist niet wat ik hoorde. Uitgerekend op 8 mei, de enige dag waarop ik Amerika nog enigszins met vrede wou en kon verbinden, trapte het Radio1-programma Piazza ook die open deur uit haar illusoire hengsels. Nu ben ik van nature – net als u waarschijnlijk – een overtuigde pacifist, en dan heb je het al eens een moeilijk met the American Dream of killing in the name of u weet wel wie. De kerk mag bij ons sinds de tijd van de rock’n roll dan wel veel minder vol zitten, wij weten ons in godsnaam toch een stuk beter als naastenliefhebbers te presenteren.

Hola a todos los estudiantes españoles! Soy Heydy Hernandez una chica de 24 años de Tenerife, España, Soy estudiante de Económicas y estoy de Erasmus durante el segundo cuatrimestre en Antwerpen.

De echte student bestaat bijna niet meer, denk ik, zei hij. Als we de in aula’s met duizenden samengetroepte universiteitsstudentjes zien, worden we misselijk, omdat we ook, als we zien hoe er aan ons universitair onderwijs geprutst wordt, misselijk worden. Iedere morgen, als we opstaan, worden we misselijk van die hervormingen in het hoger onderwijs en als we naar de universiteit gaan, worden we misselijk van de universiteitsstudentjes die de universiteiten opvullen. Het studentenbestaan is een gigantische bespiegeling waar we, als we eerlijk zijn, als we ’s morgens opstaan, iedere keer misselijk van worden. Zoals alle studenten behoor ik tot het studentenleven, waar ik, als ik ’s morgens opsta, misselijk van word.