Een nieuw semester betekent voor veel mensen een nieuw begin. Dat klinkt misschien achterhaald, maar er zit een logica achter! Onderzoek toont aan dat het begin van een nieuwe week, maand of semester mensen een gevoel van een nieuw begin kan geven dat hen motiveert om een positieve verandering door te voeren: het ‘frisse start-effect’. Hoewel ik ondertussen al in mijn derde bachelor zit, is het nieuwe semester ook voor mij nog steeds een frisse start die meer dan welkom is. Het is dan ook al de vijfde keer dat ik tegen mezelf zeg dat dit semester echt anders wordt. Dat ik dit semester echt naar alle lessen ga. Dat ik mijn lessen dit semester echt ga voorbereiden. Dat ik er dit semester voor zorg dat mijn samenvattingen wel up-to-date zijn.

Je zal het maar voorhebben: het ligt op het puntje van je tong en toch kan je er niet opkomen. Dat ene woord ontglipt je keer op keer. Ook dit jaar schiet dwars alle schlemielen in zulke navrante situaties onverdroten te hulp. Maandelijks laten we ons licht schijnen op een woord waar de meest vreemde betekenis, de meest rocamboleske herkomst of de grappigste verhalen achter schuilgaan. Deze editie ruimen we het breinpuin.

Het moet gezegd worden: de meeste games hebben een zwakzinnig plot. Een boze macht spant zich de bretellen aan om de wereld eens goed te gaan vernietigen, waarna de archetypische held met enige inspanning het kwaad overwint. Enkel wat humor maakt het aanschouwen van onze immer succesvolle superhelden wat draaglijk, maar laat goed gebalanceerde en smaakvol gebrachte humor nu net het moeilijkste zijn om in een game te verwerken. In het beste geval blijken goed en kwaad in games toch wat meer ambivalent te zijn dan onze kleine hersenen spontaan bedacht hebben, maar veel stelt het tegenwoordig allemaal niet voor. In boeken is er middels inwendige monoloog nog wat plaats voor persoonlijke groei van het hoofdpersonage, maar de meeste games beperken zich tot de banale dichotomie tussen licht en duisternis en daar moet de speler het dan maar mee stellen. 

Lovelight Farms is een kerstroman van auteur B.K Borison over Stella, de eigenares van een kerstbomenboerderij waar heel wat misloopt. Zo gaan er veel bomen dood, is het hek kapot en leeft er een familie wasberen in haar schuur. Door al die problemen komt Stella in geldnood. Ze moet een moeilijke keuze maken: de boerderij opknappen of haar werknemers Beckett en Layla blijven betalen. Daarom schrijft ze zich in voor een wedstrijd van de bekende reisinfluencer Evelyne St. James. Als ze die wedstrijd wint zal Evelyne een artikel schrijven over haar boerderij. Dan zullen meer mensen de boerderij bezoeken, wat haar redding zou zijn. Het enige probleem is dat Stella zich voor de wedstrijd heeft ingeschreven met haar vriendje, maar die heeft ze niet. Daar bedenkt ze een oplossing voor:  Luka, Stella’s beste vriend, stemt ermee in om te doen alsof hij haar vriendje is. Dat zorgt dan weer voor een ander probleem: Stella is al jaren verliefd op Luka en nu moeten ze doen alsof ze een koppel zijn.  Ze denkt dat dat niet voor te veel verwarring zal zorgen, maar is dat ook zo? Als je net als Stella denkt van niet staat er je een hoop te wachten. 

Reserveren voor restaurants is er tijdens de examens niet meer bij. Reserveren voor een plekje in de universiteitsbibliotheek, dáár gaat het om. Het idee is simpel: ik geef via Take a Seat aan waar en wanneer ik in de bib wil zitten en andere studenten gaan of blijven daar dan weg. Uiteraard werkt het ook andersom zo. De praktijk daarentegen, is meer ingewikkeld.