You are pouring a glass of milk. It has just come out of the fridge and it has that smoothness it only gets when it is cold. You are pouring into a normal glass. Not too long or too broad, normal, and stable. You might be wondering what kind of milk it is: skim, full, almond? Lactose free in this case, the extra sweetness not overpowering the taste of the milk itself. So you keep pouring at a steady pace. There is nothing that is affecting you and this milk in this very instant. Not the banal weather, not who or how you are. It’s. Just. Milk. 

Vind je jezelf in natuur? Ik vraag het aan iedereen om me heen, immer verloren in onwetendheid, en het antwoord blijft uit. Sommige Instagraminfluencers tonen vooral het feit dat ze de mooiste plekken in de plaatselijke parken kennen. Een paar wandelliefhebbers in mijn vriendenkring beweren dat al hun problemen verdwijnen als sneeuw voor de zon wanneer ze vier bomen bij elkaar zien. En oh, ja, frisse lucht zou me goed doen, da’s veel beter voor mijn tere gestel dan al die uitlaatgassen in mijn straat. Ik geloof hen met alle liefde, werkelijk waar, maar ik geloof ook in een antwoord. Dan ga ik maar zelf op zoek. 

dwars slijpt het virtuele fileermes en gaat langs de graat van boeken, films, series, games, muziek, theater, haarproducten en rubberen eendjes. Deze keer een historische fantasy die je meeneemt door de geschiedenis van de Keltische stammen: boek De Schreeuw van de Griffioen van F.P.G. Camerman. 

Een kleine tweehonderd jaar geleden ondervond West-Europa een acuut tekort aan patatten. België – en vooral Vlaanderen – was een epicentrum van aardappelslachtoffers. Omdat Antwerps burgemeester Bart De Wever in een ver verleden geschiedenisstudent was, weet hij dat. Geschiedenis is leerzaam, maar geschiedenis biedt ook soelaas. Om te voorkomen dat Antwerpen ooit opnieuw slachtoffer zou worden van een voedselcrisis, lanceert de burgemeester een grootschalige uitbreiding van de lokale landbouw, in samenwerking met Vlaams minister van Landbouw Hilde Crevits.

dwars slijpt het virtuele fileermes en gaat langs de graat van boeken, films, series, games, muziek, theater, haarproducten en rubberen eendjes. Het moet niet steeds het nieuwste van het nieuwste zijn. Dat geldt voor films, maar ook voor games. Door de ogen van Odin kijken we deze keer aandachtig naar het geploeter van Vikings die na hun dood naar het mysterieuze Valheim worden gestuurd. Ontwikkelaarsstudio Iron Game AB’s eerste game ooit bleek een voltreffer, in de eerste maand werden er vijf miljoen exemplaren van Valheim verkocht. Nadat ik zag dat enkele vrienden van mij hun hand waagden aan de early access, kon ik het niet laten om zelf eens in hun wereld binnen te springen. Tientallen uren speeltijd later is het tijd voor dwars om aandachtig in het levendige dodenrijk te staren.

Is het niet gemakkelijk om je buiten al het gedoe te zetten? Je zet het venster open, je buigt je voorover, je kijkt naar de mensenmassa beneden je, vol meningen en acties en reacties. Zelf kan je er ook wat van, het tegendeel heb je nooit willen beweren, maar dat is toch anders. Want ja, jij sluit je raam en dan is het allemaal weer voorbij.