Maart, het is eindelijk maart en binnen twee weken is het ein-de-lijk lente. Ik heb het gemist: het zonnetje, de fluitende vogels, zonder schaamte ijsjes eten, het warme weer en dan natuurlijk de uitzonderlijke sneeuw- of regenbui (we zijn tenslotte nog altijd in België, hier bedoelen we met ‘uitzonderlijk’ eigenlijk ‘geregeld’). Had ik al gezegd dat je dan weer ijsjes mag eten? Soit, ik ga geen heel editoriaal klagen over het Belgische weer, en trouwens, niemand kan je verbieden om ijsjes te eten. Zo heb ik donderdag nog – in de regen – genoten van een bol stracciatella. 
 

Volgende zondag is het weer zover: de Academy Awards. Zoek jij nog een film om op te stemmen? Vind je ideale Best Picture-kandidaat met deze Oscarquiz. Neem een papiertje om je resultaten bij te houden.
 

Antwerpen: de stad van de kathedraal, de Boerentoren, Het Steen en leuke horecazaken. Er kan geen studentenleven bestaan zonder dat laatste. Het liefst vertoeven studenten zich in koffiebars die zich niet ver bevinden van de aula’s van de Stadscampus, maar waar vind je die? Welnu, letterlijk om de hoek. Gilles Dullaert en zijn zoon Victor van koffiebar Vandoag is’t vertellen dwars over hun zaak met een heerlijk koffietje erbij.
 

Opgelet: deze tekst bevat spoilers.

Toen computers nog de rekenkracht hadden van een broodrooster, bestond zowat de helft van alle games noodgedwongen uit eenvoudige tweedimensionale avonturen. Met enige weemoed herinneren gamers zich het kolderieke verzet van Guybrush Threepwood tegen de boosaardige piraat Le Chuck in Monkey Island of de queeste voor werelddominantie van een paarse radioactieve arm met zuignappen in Day of the Tentacle. Ondertussen zijn we drie decennia verder. In de evolutie van de mensheid als soort betekent dit dat er niets veranderd is en we ons nog steeds als apen gedragen die zopas uit de bomen zijn gevallen. Computers daarentegen hebben zich de afgelopen dertig jaar wel exponentieel verder ontwikkeld tot het niveau waarop we ons collectief vragen kunnen stellen als: wat aan te vangen met zelfbewust artificieel leven en wat als onze realiteit eigenlijk een simulatie is?
 

Waar is de Studentenraad zoal mee bezig? Haar roze logo verschijnt te pas en te onpas in de mailbox, maar wat doet ze naast mailen? Op welke manieren beïnvloedt ze het dagelijks leven van de student? Om daarachter te komen, neust dwars in de projecten van de Studentenraad. Deze editie vertelt Coördinator Externe Relaties Hendrik Sas over het doen en laten van ASRA.
 

Soms kan kunst bevreemdend werken. Meer dan eens vragen we ons af wat een kunstwerk nu eigenlijk is, wat het moet voorstellen en of het zelfs kunst is. Welk verhaal moeten we erin lezen? De campussen van UAntwerpen staan vol kunstwerken, maar of er veel studenten zijn die ze goed bekijken valt te betwijfelen. dwars vliegt erin en belooft je dat vijf minuten eerder opstaan om de pareltjes op de universiteit toch eens goed te bekijken, helemaal de moeite waard is. Deze keer doen we de binnentuin van Het Brantijser aan.