“dichter zijn // is een ongeneeslijke pijn” noteert Nana Ramael (°1982) in haar debuutbundel “Water en vergeten”. Ze ervaart het schrijven als een drang, maar ook als een dwang. Haar gedichten zijn voornamelijk liefdesgedichten, maar vaak hebben ze een wrange bij- of nasmaak.

Het boekje opent eerder puberaal met een gedicht over een meisje dat door een oudere jongen afgewezen wordt. De eerste cyclus is niet echt de sterkste van de bundel, maar wie verder leest wordt beloond. In deze eerste reeks zijn er echter al aanduidingen van het talent van Ramael, wat resulteert in enkele leuke gedichten met verrassende pointes. De tweede cyclus opent met een gedicht dat sterk aan een vers van de Coninck doet denken: “een straat met daarin een huis / met daarin een man die jou als kind / nooit buiten liet spelen”, maar al gauw wordt de problematiek duidelijk: er wordt een kind mishandeld! Even verderop analyseert Ramael de vaderbinding: “papa / ik haat je graag” is het paradoxale vers waarin liefde en haat, gevoelens die dicht bij elkaar liggen, letterlijk in elkaar opgaan. Verder wordt een soort concurrentiestrijd om een geliefde geëvoceerd:

hoe ik vroeger net als haar
zijn hand zocht en trots
dacht hij is van mij
ik glimlach het dier
in haar ogen weg
wees gerust

geen speld krijg ik
tussen jullie

laat staan mezelf

De reeks eindigt met het verdwijnen van een “dunne man” en loopt uit op ontgoocheling en eenzaamheid. Dan wordt in een hele reeks gedichten de liefde in al haar aspecten beschreven, maar vooral ook met haar bijbehorende twijfels. In een krachtig en technisch hoogstaand gedicht vergeeft de ik het overspel van de geliefde:

wees zo
vrij
er maar op los

en als je
longen
weer gevuld

zijn
monden
nieuwe lucht

kom
kom terug

In deze cyclus wordt het duidelijk dat liefdesrelaties niet altijd een lachertje zijn: “rouwende vrouwende ik” is het krachtige slotvers van het sterke gedicht “sooma sèma” waarin de triestheid na de liefdesdaad, le petit mort, gesuggereerd wordt. Toch eindigt Ramael positief en met een kwinkslag. Ze geeft twee redenen waarom de geliefden in het gedicht “daarom” elkaar graag zien en laat het psychologische met het praktische samenvallen als
ze schrijft: “en omdat ik, zo alleen / toch maar koude voeten heb ’s nachts”.
De volgende gedichten maken een conflict binnen de relatie duidelijk en doen de ontnuchterende ontdekking dat lichamelijke liefde toch slechts een roes is:

wat is erg
niet dat hij
twee armen
nam

toen ik hem
een vinger
gegeven
had

maar dat hij
nadien
alles terug
gaf en ik

niet wist
waar ik
het had

Verder bevat de bundel nog een mooie ode aan de moeder, waarin een sterke psychologische én lichamelijke verbondenheid duidelijk wordt.

Het boekje eindigt met een reflectie op het dichten en de taal. In het eerste gedicht lijkt het schrijven mooier te zijn dan de werkelijkheid: “ik vond je leuker // op papier”, maar al vlug blijken ook woorden geen vuist te kunnen maken tegen de vergankelijkheid die dit leven en dus ook de liefde kenmerkt.

In de gedichten van Ramael worden relaties onderzocht en ontmaskerd. Er wordt waanzinnig liefgehad, maar ook gruwelijk gekwetst en verlaten. Deze bundel slingert tussen gevoelens van euforie en verdriet, maar weet het overzicht te behouden. Met “Water en vergeten” schrijft Ramael absoluut een sterk debuut.

Nana Ramael, Water en vergeten, Bakermat, Mechelen, 2000, 50p. / 9,79 euro, ISBN 90 5461 296

Jawel, het bestaat echt: het studentenmuseum. *** Initiatiefnemers willen de band met het gehele studentengebeuren levendig houden! *** Zie voor meer info: www.mota.org. *** Tegenwoordig worden kinderen helaas steeds vaker als soldaten in conflicten ingezet. *** Wat een kindsoldaat precies is, kan je uitvinden op de tentoonstelling ‘Oorlog is geen kinderspel’, Vredescentrum, Lange Gasthuisstraat 29 (Antwerpen). *** Moeidu geeft in mei nog twee gratis lezingen. *** De eerste is op 8 mei (20.00u, UFSIA, lokaal R 008): Guido van Heeswijck: postmodernisme versus democratie. *** En op 14 mei: Maurice Adams: westerse waarden: relatief of universeel? Een voorbeeld aan de hand van het mensenrechtendiscours. *** Helemaal anders is het punkfestival ‘Punkaholic’ dat op 11 mei in Hof ter Lo zal plaatsvinden (20.00u). *** Optredens van o.a. Anti Nowhere League, UK Subs en Funeral Dress. Zie ook www.ccluchtbal.org

Gedurende heel het weekeinde, vanaf vrijdagavond om acht uur, spelen speciaal voor de gelegenheid diamantklassiekers in de UGC Cinema’s.

Levende diamantjes

Op zaterdag is de Zoo the place to be voor Afrikaanse, Libanese, Indische en natuurlijk Joodse muziek en hapjes, als symbool voor de culturen die het meest betrokken zijn bij de diamantnijverheid. Om half vier vertrekt een feestelijke parade aan het voormalige diamantmuseum in de Lange Herentalsstraat naar het Astridplein. In deze stoet zullen naast Vlaamse sterren levende “diamantjes” meestappen. Om vijf uur is dan het moment aangebroken waarop het nieuwe museum officieel geopend wordt, en een uur later is de hal van het centraal station in handen van de VTM-soapband. ’s Avonds is er vanaf tien uur een gratis (!) fuif met Dieter Troubleyn, waarbij natuurlijk de noodzakelijke drank voorzien is.

Het ECC tennisracket

Op zondag kan het grote publiek het museum bezoeken. Terwijl je door het museum loopt kan je met een diamantenkaart en een audiogids ontdekken hoe jouw diamant geproduceerd wordt, en je kan er vanzelfsprekend ook staren naar echte diamanten, waaronder het overbekende ECC tennisracket. Ook wordt – wederom interactief – uitgelegd hoe de waardevolle steentjes nu eigenlijk ontstaan en ze bewerkt worden met de modernste technieken. “Een totaalbelevenis met film, geluid, personages en schitterende collectiestukken dompelt de bezoeker onder in de wereld van de fascinerende schittering, eeuwenoude mystiek en hedendaagse technologie.”

Meer info op www.diamantmuseum.be of op het nummer 03/202 48 96. Diamantfestival, 25 en 26 mei 2002.

Toen de boordradio, zoals immer afgesteld op Antigoon, meedeelde dat de Strangers zich aan het opladen waren voor hun laatste coup de poing, stokte zelfs het getater van La Esterella. De kers op de zalmneus van de Antwerpse Jetset zou niet aanwezig zijn op het euthanasiefeestje van de Strangers, maar zou zich wel onnoemelijk belachelijk maken in een mondain Zwitsers oord. Veel beraad was er onder de bemanning niet nodig om tot de conclusie te komen dat de lokroep van de Groenplaats, de Meir, de Keyserlei… te sterk was om aan te weerstaan. Ook al zou dit betekenen dat ze Ilse Demeulemeester voor niets hadden opgeofferd. (Ilse moest uit het vliegtuig springen met een compilatie van de lingerie van Leona Detiège als parachute.

Helemaal tot het thuisfront zou de Sabenakist het niet rekken, maar volgens de whiskyndige berekeningen van Fred Chaffaert, zouden ze voet aan wal kunnen zetten in het land van Maas en Waal. De terugkeer werd tot in de puntjes voorbreid om zeker tijdig in Antwerpen te arriveren. De grote middelen werden ingezet: een HST zou worden ingelegd op de IJzeren Rijn. Vooruitziend als de aanwezigen waren, werd geopperd dat deze spoorlijn misschien ietwat in onbruik zou kunnen geraakt zijn.

Geen probleem: ze hadden namelijk het geluk om het via hun connecties voor elkaar te krijgen dat de Nederlandse para’s er in een mum van tijd voor zouden zorgen dat de treinrit in alle veiligheid kon geschieden. Ze zouden als het ware omsluierd worden door een cordon sanitair waar geen rund gezond doorheen zou raken. Niet uit een fundamenteel wantrouwen voor de entourage van Jantje Smit, maar omdat de voltallige Nederlandse regering zich hoofdelijk verantwoordelijk had gesteld voor deze operatie, werd toch nog gezocht naar een alternatief waarnaar kon worden teruggegrepen mochten de grote Weldoeners Kapaciteits ambities niet worden ingelost. Op de Deutsche Gründlichkeit, daar kan een mens op bouwen. Hoewel de Duitse bouwindustrie tegenwoordig angstig Holz vasthoudt.

Toegegeven, zo nu en dan werpen we wel eens een jaloerse blik naar de authentiek gebrachte Kirtcherige media, maar ook hier bedriegt de schijn. De continuïteit van mogelijke vluchtroutes aldaar was dus überhaupt evenmin verzekerd. Ook Luxemburg leek geen optie, aangezien Frank Verstraeten er toch niet aan zijn geblokkeerde billions kon. Als ze de wind in de rug hadden en nog een persoon zouden weten buiten te werken, dan werd La douce France natuurlijk een mogelijke bestemming. En wie tekent er nu niet voor de fraternité van Le Pen…

Het softwaresysteem van de UA bibliotheken wordt uitgebreid. Eind 2002 kan je hier zowel de openbare bibliotheken als de bibliotheken van de UA raadplegen. *** Het idee bestaat zelfs om hier ook boekencollecties van musea, het stadsarchief en heemkundige kringen in op te nemen. *** De nieuwste brochure van Jobwerking is beschikbaar op www.studiant.be/jobwerking *** Hierin vind je alles (rechten en plichten) wat je moet weten voordat je aan de slag gaat! *** Wisten jullie dat de helft van de eerstejaars er nog voor het einde van het eerste jaar de brui aan geven? *** Dit blijkt uit een onderzoek van de KUL en VUB (1999-2000). Gelukkig begint 85% het jaar daarop met een nieuwe opleiding. *** Hoe is je Frans? Ik waag mij er nu niet aan, maar als het aan de vereniging Prolingua ligt, moeten we een betere kans “krijgen” om de tweede taal te leren: met cursussen in Vlaanderen in het Frans en in Wallonië in het Vlaams (binnen het onderwijssysteem) moet onze talenkennis opgeschroefd worden. *** Helaas, Marleentje gaat niet akkoord. *** Jullie herinneren je het Bologna-onderwijsakkoord waarschijnlijk nog wel: nieuw systeem en nieuwe titels. *** Zie je het dan niet zitten om voor een mastertitel door te studeren, dan kun je er gewoon één kopen in Nederland, bij DBA-Intermediair. *** Daarnaast kunnen ook beroepsdiploma’s, bachelors, doctoraten en Ph.D-graden gekocht worden. *** Prijzen liggen tussen 1290 en 2268 euro. Er is dus nog hoop! *** In Colorado wordt de biertraditie beter gewaardeerd dan hier. *** Voor de beoefening van je favoriete hobby (of sport, zoals je wil) kan je namelijk studiepunten behalen. *** Via een, overigens gratis, cursus maak je jezelf meester van ‘het bierbrouwen’ en verdien je tegelijkertijd punten voor je eindbeoordeling. *** Dat lijkt me nu een briljant nieuw idee om bij je eigen onderwijscommissie te deponeren! *** In Amerika wordt hard gewerkt aan de MTV University. *** Bedoeling is dat studenten een 24-uursservice in cafés en woonhuizen ter beschikking hebben. *** Met programma’s als ‘Jackass’ zal MTV haar steentje bijdragen aan de ontwikkeling van studenten. *** Naast bierbrouwen is dit idee nummer twee misschien? *** Al last van stress en faalangst voor de aankomende examenperiode? *** Luister dan eens naar relaxatie-CD van studentenpsycholoog Vincent Willemeyns (Hogeschool Gent). *** Speciaal voor studenten dus!

Als CEO van Real Software, Belgisch leider inzake procesautomatisering, overliep Dielissen de crisis waar hij zijn bedrijf veilig doorheen loodste. Hij kreeg hiervoor eerder dit jaar de prestigieuze erkenning ‘manager van het jaar’. Verder werd er nog een korte film getoond met de belangrijkste mensen die Real Software overeind hielden in de woelige periode – deze leek echter vooral publicitair i.p.v informatief bedoeld. Tenslotte zette Dielissen nog kort de toekomstplannen van het bedrijf uiteen, en was er nog ruim de tijd voor een aantal vragen.

Over inhoudelijke details wil ik hier niet uitwijden, dat zou ons te ver brengen. Moge het echter duidelijk zijn: de afwezige wiens economische kijk enigszins verder reikt dan zijn neus lang is, had ongelijk. Al was het maar door de gratis vaten die Real Software na de lezing gaf.

Vooreerst dienen een aantal bedenkingen gemaakt bij de problematiek van het migrantenstemrecht op gemeentelijk vlak. Zo kan men de vraag stellen wie eisende partij is in het debat. De allochtone bevolking als dusdanig? Veeleer wordt de indruk gewekt dat er eerder gewag kan gemaakt worden van enige politieke stuntvorming georganiseerd in de schoot van bepaalde politieke partijen.

Voorts moet worden geattendeerd op het feit dat het in casu de toekenning van een recht betreft aan alle niet-EU-onderdanen die een bestendig verblijf genieten in België, daar waar autochtone Belgen nog steeds geconfronteerd worden met een opkomstplicht. Op die manier ontstaat er een manifeste schending van het gelijkheidsbeginsel zoals geponeerd in de Belgische grondwet, daar er voor een verschil in behandeling tussen autochtonen en allochtonen bezwaarlijk een redelijke verantwoording kan gevonden worden.

Het principiële argument dat door de voorstanders van het invoeren van migrantenstemrecht wordt gehanteerd, is de democratische terugkoppeling die erdoor gecreëerd zou worden. Democratie is immers steeds, naast het vertolken van de stem van een meerderheid, ook essentieel het beschermen van de rechten van de minderheid. Door het invoeren van migrantenstemrecht wint een beleid aan feitelijke legitimatie aangezien haar potentiële representativiteit toeneemt.

Echter, democratie is steeds ook een kwestie van engagement. Engagement impliceert een weten waarvoor men stemt, gekoppeld aan een verantwoordelijkheid voor de daaruit voortvloeiende consequenties. Bij het toekennen van stemrecht aan migranten die vaak de Belgische landstalen niet machtig zijn, wordt men op onvermijdelijke en noodzakelijke wijze geconfronteerd met een gemis aan voormelde vereiste. Allochtonen kunnen immers niet op een vrije en onafhankelijke wijze hun politieke mening kenbaar maken zonder gedegen taalnotie van Nederlands, Frans of Duits.

Daarnaast kan ook gewezen worden op het bestaan van de zogenaamde “Snel- Belgwet”, waardoor haast iedere vreemdeling binnen een relatief korte tijdspanne de Belgische nationaliteit en een stem kan verkrijgen.

Concluderend kan men stellen dat het een problematiek betreft die uitermate affectief geladen is en waarbij eerder een beperkt aantal rationele argumenten gehanteerd wordt.

Zit je met je gedachten al in het zonnige zuiden, bij felgekleurd katoen, voorbij de eerste lentekriebels? Tijdens de Awareness-week op UFSIA stond een onderwijsproject in India centraal, maar ook de Singel heeft aandacht voor dit complexe land. Proef tijdens het concertluik van haar festival India and U van het exotische India: nog tot 21 mei worden je drie Indiase grootmeesters en hun instrument voorgeschoteld. Grijp de kans om levende legende Vilayat Khan (°1922) , die wegens zijn hoge leeftijd nog maar weinig publieke concerten geeft, aan het werk te zien op de Noord-Indiase tokkelluit. Als je nog nooit van bansuri-fluit, sitar, gayaki-stijl of tabla hebt gehoord, dan zal je als westerse mens zeker niet op je honger blijven zitten.

Concerten op vr 29 maart, wo 24 april en di 21 mei 2002, telkens in de Blauwe Zaal van de Singel. Voor meer info en tickets: de Singel, Desguinlei 25, 2018 Antwerpen - 03/248.28.28 of op www.desingel.be

Amélie Poulin vertederde onlangs menig cinefiel hart. Nauwelijks is zij uit de zalen verdwenen, of onze zuiderburen komen reeds met een volgende fabuleux destin aandragen. 8 femmes is een verrassende kruisbestuiving tussen film, toneel en musical, die baadt in een Frans sfeertje.

Het verhaal lijkt op het eerste gezicht even eenvoudig als de decors: de vader des huizes wordt vermoord aangetroffen en enkel één van de 8 vrouwen die hem omringden, kan de dader zijn. In hun onderzoek leggen de kletsende vrouwen echter veel meer bloot.

8 femmes van François Ozon met o.a. Cathérine Deneuve, Isabelle Huppert, Danielle Darrieux, Emmanuelle Béart,… nog in de zalen zolang ze hem draaien.

Nee, niet dat bekende boek van Bart Moeyaert. Wel een boek uit de Cosmopolitan reeks geschreven door Jenny Colgan. Het niveau ligt dus wel een stuk lager dan bij Bart Moeyaert. Je kan het vergelijken met Bridget Jones’s Diary. Bridget is hier de freelance bloemiste Holly. Haar leven is een beetje een puinhoop. Ze is ervan overtuigd dat haar huisgenoot Addison de liefde van haar leven is. Hij doet ‘iets’ met computers en zit bijgevolg 24 uur per dag achter zijn beeldscherm. Een klein probleempje dus.

Holly’s doel is dan ook om Addison buiten te krijgen en hem te kussen. Het boek zit vol absurde gebeurtenissen. Het einde is natuurlijk voorspelbaar. ‘Kus me!’ is in ieder geval eens iets anders dan al die boeken die ‘je zeker moet gelezen hebben’. Ideaal voor tijdens de examens of op vakantie: niet nadenken en af en toe tot de conclusie komen ‘shit, dat komt me bekend voor!’

‘Kus me!’ van Jenny Colgan uitgegeven door De Boekerij Amsterdam in 2001; ze schreef eerder ook ‘Hebbes!’. Andere boeken uit de Cosmopolitan reeks vind je zeker in iedere zichzelf respecterende bibliotheek.