Menig UA-student is vaak zo gehaast, dat hij/zij voorbijgaat aan de pracht en praal van Antwerpen. Daarom even jullie aandacht voor de 17e-eeuwse patriciërswoning ‘het Rockoxhuis’. Nikolaas Rockox was burgemeester van Antwerpen van 1603 tot 1640; zijn woning in de Keizerstraat 12 werd volledig in haar oorspronkelijke staat hersteld en als museum ingericht.

Naast vele authentieke gebruiksvoorwerpen bevat de rijke collectie ook werken van o.a. Rubens, Van Dyck, Teniers, Jordaens, Brueghel en Metsijs. Het museum schetst een duidelijk beeld van het leven van vooraanstaande burgers in de 17e eeuw. Verder vertelt de diamontage “Rockox en zijn tijd” elke bezoeker alle nodige informatie over deze, voor Antwerpen, turbulente eeuw.

Open: di-zo 10u.-17u. Inkom 2,5 euro, reductie 1,25 euro. Vrijdag: gratis.

Vooreerst kunnen we de mensen die ons feedback gaven in feite persoonlijk bedanken. Dit zou deze personen echter tot paria’s van de UA maken. Hopende dat in het vervolg de anonimiteit van uw stem sowieso gewaarborgd is door het massale aantal waarin we ze zo graag zien komen, wensen we u veel leesplezier.

“Antwerpen, gij zijt gij van mij … de stad waar as ik zen geboren”. Met dit in zijn ziel gebeiteld refrein wilde Fred mededelen dat er nog een korte tussenstop zou volgen in de Scheldestad. Leona en La Esterella verzetten zich hier krachtig tegen en speelden reeds met ideeën van georganiseerd verzet zoals daar zijn: declameren dat men in de boerentoren zal vliegen of stellen dat Antwerpen een discriminerende stad is, ja ook op het gebied van vliegtuigen. Zoals het spreekwoord zegt: de gastvrijheid van een vlieghaven kan men meten aan de lengte van haar startbaan. Hoe dan ook wilden ze niet terug naar die uit de boot gevallen diamant, naar de plek waar een derde van de huiskamers gedecoreerd is met een stel bokshandschoenen. De overige passagiers hielden zich in deze discussie afzijdig en deden alsof hun neus bloedde. De enige wiens neus werkelijk bloedde, was de heer Chaffaert. Het was in de cockpit tot een stevig handgemeen gekomen. Een en ander had een Belgisch compromis tot gevolg: men zou landen in het Deurganckdok , zodat men gauw nog een laatste groet kon brengen aan Doel en er nog eens stevig kon bijtanken in café Jagersrust. Als bij wonder was het muisstil op die bouwwerf. Men zou zich bijna in poldergebied hebben gewaand. Het enige beeld dat nog zonevreemd aandeed, naast dat van twee koeltorens en de gigantische put zelf, was dat van havenschepen Delwaide die bootjes aan het vouwen was van zijn overgebleven verkiezingsaffiches waarop hij van kop tot teen voor burgemeester gaat. Toen Leo al deze oude bekenden zag, barstte hij in tranen uit en snikte: Wie een kuil graaft voor een ander, valt er zelf in. Begraaf mij maar in deze put met een houten kruisje erop dat zegt: RIP Veeleisende Leo Delwaide, ge moogt dat zelfs afkorten tot RIP VLD. Deze amusante vertoning bracht het reizend gezelschap aan het bulderen van het lachen. De tranen die hun ogen deden verdrinken in eigen nat belette hen te zien dat een man in streepjesplunje aan boord van het vliegtuig klom. Wanneer onze vrienden weer op de juiste hoogte zaten met hun ijzeren kist, hoorden ze een GSM-deuntje afgaan dat geïnspireerd was op Wigbert, maar ingezongen was door Johan Vanhecke onder de titel: Els doe uit die blous. Een arrogant stemmetje tierde: ”Ja Brigitta, Ik heb bezwarende beelden van u terwijl Osama u op expliciete manier aan het binnenladen is … natuurlijk hebt gij nooit met … waarom denkt ge dat ik toen de lakens van het bed heb gehaald en rond de kop van Van Beirendonck heb gezwierd. De ongenode gast zorgde voor een heuse crisissfeer. Het enige dat nog hoorbaar was,was het dronken gelal van Fred Chaffaert, die in crisissituaties altijd op z’n best is; Houston, woa emmen een probleim.

P.S. Ann Demeulemeester breidde nog rustig verder aan haar acteertalent.

De kandidaten ter vervanging van een van de huidige personages zijn: Guido Belcanto, Alexandra Colen en Brabo.

Wie in? Wie uit? Maak uw keuze en stuur ze door naar soapsurd@hotmail.com. In ons volgend nummer gaan we door met een verse crew.

Met een lekker vettige hamburger in de ene hand, en een frisse pint in de andere verdrongen de supporters zich aan de ballustrade om hun respectieve studentenclubs naar de snelste rondetijd te loodsen. De piloten van hun kant haalden het onderste uit de kan in een poging steeds weer die voorganger in te halen en achter te laten, de traditionele slippende en botsende karts tot gevolg. Remsporen streepten het asfalt waar bandenrijen op hun weerstand werden getest.

Everts was de snelste BV

Dat Stefan Everts de snelste aller BV’s was, zal weinigen die dinsdagavond verbaasd hebben, dat Bartje van BigBrother zoveel punten sprokkelde voor Sofia-UIA echter des te meer. De BV-race was trouwens best te pruimen, zeker als je de enkele rondjes brommeren van Everts tussen de twee reeksen, en de schaterlach van Stany Crets bij het uitstappen van zijn kart meetelt. Vaten, reizen, plezier, muziek, gelach en tooghang-gedrag vulden dan de nacht die begon ergens op de Noorderlaan.

De Bologna-verklaring betekent een ingrijpende verandering in het onderwijssysteem. De huidige structuur (universiteiten en hogescholen) krijgt een nieuwe dimensie met de zogenaamde 3-5-8-structuur, naar Angelsaksisch model. Dit houdt in dat studenten een opleiding volgen van drie jaar die hen de titel van bachelor oplevert. Respectievelijk volgen een master (twee jaar extra, hoewel het ministerie vanwege budgettaire redenen alsnog voorstander is van slechts één extra jaar) en een doctoraat (PhD). De bachelor-opleiding behoort zowel kwalificatie te bieden voor de arbeidsmarkt als de mogelijkheid om door te stromen naar een master- en/of PhD-opleiding.

Europa biedt geen concurrentie

Dit nieuwe hoger Europese onderwijssysteem wordt o.a. gecreëerd om de mobiliteit en de tewerkstelbaarheid van de Europese studenten te verhogen. Hiermee moet ook de concurrentiepositie van het Europees onderwijs, vooral ten opzichte van de VS en Zuid-Oost Azië, verbeteren. Vooralsnog vertrekken meer studenten richting laatstgenoemde gebieden als er naar Europa komen. Voorts zou er ook een studiepuntensysteem worden ingevoerd zoals het ECTS (European Credit Transfer System) opdat studenten de in het buitenland behaalde studiepunten kunnen laten meetellen bij hun studie in België. Ten laatste beoogt men ook een betere samenwerking op het gebied van de kwaliteitszorg van het hoger onderwijs. Om deze doelen te bereiken is een herkenbaarder, transparanter en internationaal aantrekkelijker onderwijssysteem nodig in Europa. En dat zou voorzien zijn in het Bologna-akkoord.

Bovendien wordt gesuggereerd dat de kosten voor een master-opleiding aan de studenten zelf toekomen.

Haken en ogen, dus protest

Hoewel de intentie van de inmiddels fameuze verklaring zeer juist lijkt te zijn, zitten er nogal wat haken en ogen aan het plan. Studenten uit Brussel hebben dan ook al meermaals geprotesteerd tegen het Bologna-akkoord.Vele studenten vragen zich af hoe de kwaliteit van het onderwijs kan worden gewaarborgd bij opleidingen die maar 3 jaar duren. Ook de beroepsgerichtheid (“het klaarstomen voor de arbeidsmarkt”) van het nieuwe systeem wordt bekritiseerd. Bovendien wordt gesuggereerd dat de kosten voor een master-opleiding aan de studenten zelf toekomen. Dit gebeurt uit de bizarre redenatie dat studenten die een master hebben behaald een hogere positie op de arbeidsmarkt zullen innemen en daardoor de kosten voor de opleiding kunnen opvangen. Naast deze punten van kritiek blijkt ook het ook nog niet duidelijk binnen welk kader het onderwijssysteem moet worden aangepast. Landen zijn hiervoor zelf verantwoordelijk en België werkt dan ook momenteel aan een wettelijk kader. Toch zou het nieuwe onderwijssysteem al in rond 2004 moeten worden ingevoerd. Het is echter al onzekerheid wat de klok slaat. De voorontwerpen van decreet spreken uitspraken van de minister tegen, en de universiteiten interpreteren dat dan maar op hun manier. De vraag blijft dus: hoe gaan ze dit klaarspelen? Niemand die het echt weet.

De UA biedt op haar website onderdak aan een uitgebreide verzameling zeer actuele documenten in verband met Bolgona in Vlaanderen, de Lage Landen en Europa.

Het Kotweb-team onderhoudt een uitgestrekte – er is immers steeds een overaanbod – visvijver aan adressen van vrijstaande studentenbehuizingsmogelijkheden, gaande van het neusje van de nogal geprijsde zalm tot de goedkopere haring. U huurt echter nooit echt een schelvis in een zak, aangezien het pand aan strenge criteria moet voldoen vooraleer de huisbaas het kan slijten op de databank van Kotweb. Bovendien wordt de huur van kamer of appartement in een standaardcontract gegoten, zodat niemand achteraf voor rotte vis moet worden uitgescholden. Verder vindt u er ook allerhande praktische randinformatie: van veiligheidstips tot de huisvuilophaling. Wie weet, helpen ze ons volgend jaar (virtueel) een kabeljauw pocheren.

www.kotweb.uia.ac.be/kotweb of ga eens langs op de dienst huisvesting van uw eigen campus.

Wonderwel verloopt de recente EU-Top van 19 oktober te Gent zeer rustig. Reden hiervoor is deels toe te schrijven aan de open brief van Verhofstadt aan de antiglobalisten. Niet echt een hoogvlieger, maar een lawine van (negatieve) reacties biedt zich aan. Eindelijk vraagt een regeringsleider naar de mening van de antiglobalisten, die trouwens liever ‘democratische globalisten’ worden genoemd omdat ze in se niet tegen globalisering zijn, maar wel tegen de uitwassen ervan. De open brief wordt op 30 oktober te Gent gevolgd door een internationale conferentie rond ethische globalisering.

De conferentie te Gent

Opnieuw wordt een stem gegeven aan de democratische globalisten, via vermeende spreekbuizen zoals Naomi Klein, Owens Wiwa (broer van de vermoorde Ken Saro-Wiwa) en Mary Robinson. Blikvanger is echter Bill Clinton, die door Verhofstadt wordt aangekondigd als ‘the mean player’ op het wereldtoneel tijdens zijn ambtsperiode. Gelach in de aula en dat wordt al snel ‘the main player, of course’. Clinton heeft charisma en beroert het publiek, wat de inhoud ook moge zijn. De overige toespraken zijn te kort en zonder enige diepgang. Het publieksdebat is ondermaats. We hebben dus weinig opgestoken, maar ondertussen is wel wind uit de zeilen genomen van de democratische globalisten. En dat zal wel de bedoeling geweest zijn van onze Eerste Minister. Op naar Laken!

De eerste vraag is natuurlijk of je eventueel op een dergelijk statuut aanspraak kan maken. Een vraag die zich gemakkelijk beantwoord ziet: de vereisten liggen vast, het statuut is bepaald. Om door de Universiteit als topsporter erkend te worden, moet je voldoen aan een aantal objectieve voorwaarden (die trouwens voor de gehele UA dezelfde zijn, maar niet voor alle Vlaamse universiteiten uniform zijn vastgelegd). Zo kan je voetballen in tweede klasse, maar moet je als roeier brons halen op het Belgisch kampioenschap om in aanmerking te kunnen komen. Voor meer concrete informatie hieromtrent kan je steeds terecht bij Danny Boeykens, sportverantwoordelijke aan de UFSIA.

Studenten die topsport met studeren trachten te combineren, kunnen dan met hun profs een afwijkende planning opstellen. Dat kan gaan van overstappen naar een andere groep voor één of ander practicum, tot verplaatsen van examens en toelating tot gedeeltelijke zelfstudie. Het oogt allemaal mooi, maar je mag niet gaan overdrijven. Een student die niet slaagt voor zijn examens blijft gebuisd, tweede zit, IAJ en eventuele bisjaren behoren nog steeds tot de mogelijkheden.

The American Way

In Vlaanderen weigert men (gelukkig maar) de Amerikaanse weg op te gaan, waar een diploma op de universiteit vaak een gevolg is van een sportcarriëre. Meer nog. Bij grote inter-universitaire evenementen rekent de UA steeds op de steun van haar topsporters, al botst dat vaak op een veto van trainer of club die, begrijpelijk, hun pupil niet graag met een blessure zien verschijnen op de trainingen. Alles bij elkaar genomen blijft een topsporter een student, die zelf zijn cursussen zal moeten blokken en helemaal alleen voor die verdomde prof zal moeten plaatsnemen op het examen. Het enige verschil is dat de UA hem helpt om zijn bezigheden op topniveau op elkaar af te stemmen, en zo in beide te slagen.

Volledig uitgeput door het gezwets in de Antwerpse gemeenteraad, ging Leona Detiège op reis. En wat nam ze mee (in haar handbagage)? De rector-voorzitter van de UA, Francis Van Loon. Ze trok naar Zaventem en stapte op het eerste het beste vliegtuig dat een elegante S op de staart had staan. Per toeval zat ook La Esterella in de WC van datzelfde vliegtuig. Zij was namelijk zo ontzet dat ze de rol van Bianca Castafiore in de musical ‘Kuifje en de zonnetepel’ niet had toebedeeld gekregen, dat ook zij – volledig van de kaart – de plek des onheils zover mogelijk achter zich wou laten. Om de vlucht draaglijk te maken had zij niet alleen haar boezem met nicotineplakkers bepleisterd; ook nam ze voortdurend een lijntje Antrax tot zich in de toiletten.

Nog iemand die het niet langer aankon, was Fred Chaffart. Hij had na het nuttigen van een kratje champagne (dat hij bij Virgin gepikt had), de heer Van Rossem van de Belgian Cock met Pit Association proberen te bereiken om hem om een lift te vragen. Deze had uiteraard boeiender zaken te doen: een cursus stuntvliegen initiëren aan Inge Vervlotte, die hij van zijn vakbond als ontslagpremie had meegekregen. Dus klom Fred dan maar zelf in de cockpit en kondigde met een sporadisch Antwerpse tongval aan: “Welcome to the Christmas partyflight of his majesty King Albert … heading for Geneva, woar DAT we wel eens een B.O.M. zouden kunnen laten vallen, Cross the Air, over.”

Leona voelde zich plots niet meer op haar gemak en moest dus hoognodig het sanitair een bezoekje brengen. Dit plekje werd echter nog steeds bezet door la Esterella, die er haar neus aan het poederen was. Daar zat Leona dan met haar SpetterPoep. Alternatieven waren er niet veel; noodzakelijkerwijs moest ze haar boodschap dan maar doen in haar handbagage. Professor Van Loon had altijd al gevonden dat de catering van Sabena niet veel soeps was, maar meende niettemin dat dit al te ver ging.

Ilse Demeulemeester kwam plots vanonder een zetel uit en vroeg met tranen in de ogen: "Heeft er iemand toevallig de papa van mijn kind gezien, ik vind hem maar niet." Aangezien Leona en Francis wiedergutmachungsgewijs hevig lagen te stoeien en dus maar weinig aandacht besteedden aan haar prangende vraag, deed ze zich voor als stewardess in de hoop zo wél te worden aanhoord. En jawel, Leona veerde recht. Ze was immers van het principe: zelfs in de meest penibele situatie moet mijn burgemeesterssjerp het overleven. Terwijl Ilse vooraan een eigenzinnige interpretatie van het Zwanenmeer te berde bracht met enkel een zuurstofmasker en een reddingsvest als attributen, deed deze afknapper Francis denken aan zijn affaire met Marleentje (Vanderpoorten), wiens toespraak op de opening van het academiejaar minstens voor een even grote anti-climax had gezorgd. Al bij al stegen ze veilig op richting belastingsparadijs... Walter Van Beirendonck en Ann Demeulemeester naaiden rustig verder.

De kandidaten ter vervanging van een van de huidige personages zijn: Leo Martin, Brigitta Callens en Frank Verstraeten.

Wie moet er uit? Wie moet er in? Twee eenvoudige vragen. Uw antwoord wordt verwacht op soapsurd@hotmail.com, en in ons volgend nummer gaan we door, met een verfriste crew.

De buurt rond het RUCA en de UIA zijn niet bepaald levendig te noemen. Dit kan men de studenten van die campussen echter niet kwalijk nemen. De overkoepelende studentenverenigingen ASK en STUWER werken sinds dit academiejaar onder één noemer, en hebben zo al enkele sterke activiteiten uit hun hoed getoverd. Nee, het probleem zit dieper. Het uitgaanscentrum bij uitstek, Fort 6 met het Konijnekot, de Hagar en ‘t Biokot, werd jarenlang tegengewerkt door de UIA, op wier terreinen het ligt. Men kan zich maar moeilijk van de indruk ontdoen dat onze universiteiten op den buiten zich als dagcampus wensen te profileren: lessen volgen, boterhammetjes eten en ‘s avonds braaf naar huis.

De wijk rond de UFSIA – waar uitgaan moeiteloos verloopt – kampt dan weer met een totaal ander probleem. Verder in dit nummer merken we op dat dit niet de meest veilige buurt van Antwerpen is. Zelf mocht ik dit, vlak voor het schrijven van dit stukje, nog ervaren toen mijn fiets werd meegenomen uit de fietsenstalling aan de Lange Winkelstraat. Al wat er daar lag toen ik aankwam, waren een stuk of zes doorgeknipte fietssloten. Geen occasionele diefstal dus.

De stad Antwerpen en de UA zijn zich echter van deze problemen bewust. Al enkele jaren speelt het idee om een Jaar van de Student te houden in Antwerpen. Onlangs werd het plan voorgesteld. Tegen 2004 zal Antwerpen zich een volwaardige studentenstad kunnen noemen. Verschillende initiatieven, die het product zijn van een doorgedreven samenwerking van de universiteit, de hogescholen en de stadsdiensten, zijn op til. De uitgaansfaciliteiten verbeteren is er daar een van, evenals het degelijk aanpakken van de studentenwijk in het centrum.

De vastberadenheid van de stad, de unief en de hogescholen om dit Jaar van de Student 2004 te doen slagen, lijkt oprecht en goed gecoördineerd, en kan tot opmerkelijke verbeteringen van Antwerpen als stad voor studenten leiden. Het potentieel van de stad was er al langer, nu is er ook de noodzakelijke ondersteuning van alle betrokken partijen. Men mag gerust zijn dat dwars de verschillende stappen van de geleidelijke uitvoering terdege zal volgen.

Paus zendde onlangs z’n eerste e-mail, wat een primeur *** dwars is ondertussen reeds aan haar tweede nummer toe *** We hopen dat u het eerste kon waarderen *** Moest u het niet gekregen hebben, kan u een pdf-bestand afhalen op onze – bescheiden – webstek *** De url vind je in de colofon, hieronder *** Wat je daar niet zal vinden, is het nieuwe justitiepaleis van Antwerpen *** Nu de eerste stenen daarvan zijn gelegd, wordt duidelijk dat de vlinder die moet verrijzen meer weg heeft van een wanhopig stekelvarken *** Totaal naast die kwestie, maar daarom niet minder ter zake... *** Wij gaan, zij niet *** Dit moesten we u melden van onze eindredacteur sport *** We zullen het geweten hebben tijdens de eindexamens *** Ook heel belangrijk: het is geen weer om in het Galgenweel te gaan zwemmen *** Op 7 december sprak Sir John Maddox op de UIA de Antwerpse doctoraatsstudenten toe *** Maddox was jarenlang editor van het toonaangevende wetenschappelijke tijdschrift Nature *** De man, ondertussen reeds 76 jaar oud, sprak over “The Origin of Life” *** Dit, en andere thema’s, worden boeiend gebracht in het laatste boek van de man: “What remains to be discovered” *** Als u zelf op ontdekkingstocht wil, kan u misschien de volgende voordracht van EMSA (European Medical Student’s Association) bijwonen. *** Deze gaat door op maandag 18 februari om 20:00 in S1 op de UIA *** Dr. I. Stappaerts, pneumoloog, zal er ons verlichten over mucoviscidose *** De EMSA-PR-man meldt ons ook nog dat er achteraf een gratis receptie is voorzien... voor diegenen die naar de voordracht zijn gekomen *** Tja, wij vinden het ook flauw

Cultuur-SMS *** Chicken Run, 19/12, CC Deurne: Kakelen als een kip zonder kop: de plasticine exemplaren in deze animatie film doen het net om hun kop te behouden. *** Harry Potter & The Philosopher’s Stone: wars van iedere betovering. *** Kabouter Plop: Klus vertrekt op wereldreis. Nu de rest nog. *** Le pornographe: zonder body. *** Het moment dat het is toegestaan om met alles en iedereen te lachen, is weer aangebroken... *** Geert Hoste is terug! *** De titel van zijn show is niet origineel, maar wel goede reclame; zijn eindejaarsconference heet namelijk DWARS. *** Zit je op kot in Wilrijk en erger je je op een doodgewone dinsdagavond weer eens blauw aan het gebrek aan studentenvertier in de omgeving van RUCA en UIA? *** Het CC De Kern schudt voor jou de geknipte oplossing uit de mouw: goedkoop filmplezier van de bovenste plank. *** Speciale aandacht voor Belgische producties, met kwaliteit als vereiste! *** Neem dus je fiets, stal hem veilig op de Bist en vul je dinsdagavond (start 20:15) met kwalitatief entertainment. *** www.antwerpen.be/dekern