De Bologna-verklaring betekent een ingrijpende verandering in het onderwijssysteem. De huidige structuur (universiteiten en hogescholen) krijgt een nieuwe dimensie met de zogenaamde 3-5-8-structuur, naar Angelsaksisch model. Dit houdt in dat studenten een opleiding volgen van drie jaar die hen de titel van bachelor oplevert. Respectievelijk volgen een master (twee jaar extra, hoewel het ministerie vanwege budgettaire redenen alsnog voorstander is van slechts één extra jaar) en een doctoraat (PhD). De bachelor-opleiding behoort zowel kwalificatie te bieden voor de arbeidsmarkt als de mogelijkheid om door te stromen naar een master- en/of PhD-opleiding.

Europa biedt geen concurrentie

Dit nieuwe hoger Europese onderwijssysteem wordt o.a. gecreëerd om de mobiliteit en de tewerkstelbaarheid van de Europese studenten te verhogen. Hiermee moet ook de concurrentiepositie van het Europees onderwijs, vooral ten opzichte van de VS en Zuid-Oost Azië, verbeteren. Vooralsnog vertrekken meer studenten richting laatstgenoemde gebieden als er naar Europa komen. Voorts zou er ook een studiepuntensysteem worden ingevoerd zoals het ECTS (European Credit Transfer System) opdat studenten de in het buitenland behaalde studiepunten kunnen laten meetellen bij hun studie in België. Ten laatste beoogt men ook een betere samenwerking op het gebied van de kwaliteitszorg van het hoger onderwijs. Om deze doelen te bereiken is een herkenbaarder, transparanter en internationaal aantrekkelijker onderwijssysteem nodig in Europa. En dat zou voorzien zijn in het Bologna-akkoord.

Bovendien wordt gesuggereerd dat de kosten voor een master-opleiding aan de studenten zelf toekomen.

Haken en ogen, dus protest

Hoewel de intentie van de inmiddels fameuze verklaring zeer juist lijkt te zijn, zitten er nogal wat haken en ogen aan het plan. Studenten uit Brussel hebben dan ook al meermaals geprotesteerd tegen het Bologna-akkoord.Vele studenten vragen zich af hoe de kwaliteit van het onderwijs kan worden gewaarborgd bij opleidingen die maar 3 jaar duren. Ook de beroepsgerichtheid (“het klaarstomen voor de arbeidsmarkt”) van het nieuwe systeem wordt bekritiseerd. Bovendien wordt gesuggereerd dat de kosten voor een master-opleiding aan de studenten zelf toekomen. Dit gebeurt uit de bizarre redenatie dat studenten die een master hebben behaald een hogere positie op de arbeidsmarkt zullen innemen en daardoor de kosten voor de opleiding kunnen opvangen. Naast deze punten van kritiek blijkt ook het ook nog niet duidelijk binnen welk kader het onderwijssysteem moet worden aangepast. Landen zijn hiervoor zelf verantwoordelijk en België werkt dan ook momenteel aan een wettelijk kader. Toch zou het nieuwe onderwijssysteem al in rond 2004 moeten worden ingevoerd. Het is echter al onzekerheid wat de klok slaat. De voorontwerpen van decreet spreken uitspraken van de minister tegen, en de universiteiten interpreteren dat dan maar op hun manier. De vraag blijft dus: hoe gaan ze dit klaarspelen? Niemand die het echt weet.

De UA biedt op haar website onderdak aan een uitgebreide verzameling zeer actuele documenten in verband met Bolgona in Vlaanderen, de Lage Landen en Europa.

Het Kotweb-team onderhoudt een uitgestrekte – er is immers steeds een overaanbod – visvijver aan adressen van vrijstaande studentenbehuizingsmogelijkheden, gaande van het neusje van de nogal geprijsde zalm tot de goedkopere haring. U huurt echter nooit echt een schelvis in een zak, aangezien het pand aan strenge criteria moet voldoen vooraleer de huisbaas het kan slijten op de databank van Kotweb. Bovendien wordt de huur van kamer of appartement in een standaardcontract gegoten, zodat niemand achteraf voor rotte vis moet worden uitgescholden. Verder vindt u er ook allerhande praktische randinformatie: van veiligheidstips tot de huisvuilophaling. Wie weet, helpen ze ons volgend jaar (virtueel) een kabeljauw pocheren.

www.kotweb.uia.ac.be/kotweb of ga eens langs op de dienst huisvesting van uw eigen campus.

Wonderwel verloopt de recente EU-Top van 19 oktober te Gent zeer rustig. Reden hiervoor is deels toe te schrijven aan de open brief van Verhofstadt aan de antiglobalisten. Niet echt een hoogvlieger, maar een lawine van (negatieve) reacties biedt zich aan. Eindelijk vraagt een regeringsleider naar de mening van de antiglobalisten, die trouwens liever ‘democratische globalisten’ worden genoemd omdat ze in se niet tegen globalisering zijn, maar wel tegen de uitwassen ervan. De open brief wordt op 30 oktober te Gent gevolgd door een internationale conferentie rond ethische globalisering.

De conferentie te Gent

Opnieuw wordt een stem gegeven aan de democratische globalisten, via vermeende spreekbuizen zoals Naomi Klein, Owens Wiwa (broer van de vermoorde Ken Saro-Wiwa) en Mary Robinson. Blikvanger is echter Bill Clinton, die door Verhofstadt wordt aangekondigd als ‘the mean player’ op het wereldtoneel tijdens zijn ambtsperiode. Gelach in de aula en dat wordt al snel ‘the main player, of course’. Clinton heeft charisma en beroert het publiek, wat de inhoud ook moge zijn. De overige toespraken zijn te kort en zonder enige diepgang. Het publieksdebat is ondermaats. We hebben dus weinig opgestoken, maar ondertussen is wel wind uit de zeilen genomen van de democratische globalisten. En dat zal wel de bedoeling geweest zijn van onze Eerste Minister. Op naar Laken!

Uw stalen ros ongehavend het academiejaar doorkrijgen, is een quasi onmogelijke opgave. Banden met meer gaten dan een leerdammerkaas, doorgeknakte remmen, om nog maar te zwijgen van de terroristische aanslagen op de eerbaarheid van uw dierbaarste vehikel, of die van u. Fietsen zonder zadel is namelijk geen sinecure. En geen mens die u kan helpen, zeker niet op de universiteit.

Fietsatelier op de univ

De buren van Gent hebben echter wel oog voor de problemen van hun studenten. Daar heeft de Stad Gent namelijk, in samenwerking met de RUG en de hogeschool, een fietsherstelplaats opgericht. In een atelier, waar al het nodige gereedschap voorhanden is, kunt ge zelf uw wrak opkalefateren. Heeft Moeder Natuur u van twee linkerhanden voorzien of is de puinhoop gewoonweg niet te overschouwen, dan staan vakmannen u graag bij met raad en daad. Ontbrekende onderdelen, die desalniettemin onmisbaar zijn, kunt ge ter plekke voor een appel en een ei kopen, of mits wat zoekwerk helemaal gratis uit de recyclagebakken vissen. Het hoeft niet te verwonderen dat het systeem ook in Leuven al een tijdje is ingeburgerd. ‘Antwerpen, de fietsstad bij uitstek’ hinkt weer hopeloos achter, of wat had u gedacht?

Met dank aan onze correspondente in Gent, Anouck Heulot.

Tegenwoordig vergt het trouwens helemaal niet zoveel energie meer om een studentenjob te vinden. Door middel van een paar simpele handelingen, op de computer welteverstaan, beland je op de site van Jobweb, een initiatief van de Universiteit Antwerpen en een allegaartje aan Antwerpse Hogescholen. Je vindt er echt alles wat je dient te weten over bijverdienen als student in de overvloed aan handige informatie (o.a. een modelcontract, rechten en plichten).

Jobweb: ideale start

We komen er bijvoorbeeld te weten dat een UA-jobstudent 6,15 euro per uur verdient. Via Jobweb kunnen UA studenten (en ook hogeschoolstudenten) een databank raadplegen met verschillende jobs, al dan niet op de campus. Het is zeker aan te raden dat iedereen die wat wil bijverdienen als student op deze site begint met zich te informeren, en te zoeken.

Studentenjob? Weekendwerk?

Een andere plek waar je studentenjobs kan vinden is www.studentenjobs.be. De site wil een duidelijk overzicht geven van het aanbod aan studentenjobs. Een gemak voor ons, studenten. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen studentenjobs, weekendwerk en interimjobs en je kan er ook terecht voor startersbanen en algemene info. Er worden ook nog vacatures geplaatst voor stages en vrijwilligerswerk (waar zien ze ons voor aan?) en kan je interessante vacatures doorsturen naar vriend of vriendin (voor de nobele student!). Daarnaast word je ook op de hoogte gesteld van bezienswaardige links en last but not least, de Waddiswoar, zodat je meteen weet waar je je verdiende loon weer kunt uitgeven. Naast de uitgaansagenda zijn er ook links te vinden naar andere sites die zich bezighouden met studentenjobs. Aangezien tijd geld kost, en studenten zich daar wel heel goed van bewust zijn, surfen wij verder...

De eerste vraag is natuurlijk of je eventueel op een dergelijk statuut aanspraak kan maken. Een vraag die zich gemakkelijk beantwoord ziet: de vereisten liggen vast, het statuut is bepaald. Om door de Universiteit als topsporter erkend te worden, moet je voldoen aan een aantal objectieve voorwaarden (die trouwens voor de gehele UA dezelfde zijn, maar niet voor alle Vlaamse universiteiten uniform zijn vastgelegd). Zo kan je voetballen in tweede klasse, maar moet je als roeier brons halen op het Belgisch kampioenschap om in aanmerking te kunnen komen. Voor meer concrete informatie hieromtrent kan je steeds terecht bij Danny Boeykens, sportverantwoordelijke aan de UFSIA.

Studenten die topsport met studeren trachten te combineren, kunnen dan met hun profs een afwijkende planning opstellen. Dat kan gaan van overstappen naar een andere groep voor één of ander practicum, tot verplaatsen van examens en toelating tot gedeeltelijke zelfstudie. Het oogt allemaal mooi, maar je mag niet gaan overdrijven. Een student die niet slaagt voor zijn examens blijft gebuisd, tweede zit, IAJ en eventuele bisjaren behoren nog steeds tot de mogelijkheden.

The American Way

In Vlaanderen weigert men (gelukkig maar) de Amerikaanse weg op te gaan, waar een diploma op de universiteit vaak een gevolg is van een sportcarriëre. Meer nog. Bij grote inter-universitaire evenementen rekent de UA steeds op de steun van haar topsporters, al botst dat vaak op een veto van trainer of club die, begrijpelijk, hun pupil niet graag met een blessure zien verschijnen op de trainingen. Alles bij elkaar genomen blijft een topsporter een student, die zelf zijn cursussen zal moeten blokken en helemaal alleen voor die verdomde prof zal moeten plaatsnemen op het examen. Het enige verschil is dat de UA hem helpt om zijn bezigheden op topniveau op elkaar af te stemmen, en zo in beide te slagen.

Volledig uitgeput door het gezwets in de Antwerpse gemeenteraad, ging Leona Detiège op reis. En wat nam ze mee (in haar handbagage)? De rector-voorzitter van de UA, Francis Van Loon. Ze trok naar Zaventem en stapte op het eerste het beste vliegtuig dat een elegante S op de staart had staan. Per toeval zat ook La Esterella in de WC van datzelfde vliegtuig. Zij was namelijk zo ontzet dat ze de rol van Bianca Castafiore in de musical ‘Kuifje en de zonnetepel’ niet had toebedeeld gekregen, dat ook zij – volledig van de kaart – de plek des onheils zover mogelijk achter zich wou laten. Om de vlucht draaglijk te maken had zij niet alleen haar boezem met nicotineplakkers bepleisterd; ook nam ze voortdurend een lijntje Antrax tot zich in de toiletten.

Nog iemand die het niet langer aankon, was Fred Chaffart. Hij had na het nuttigen van een kratje champagne (dat hij bij Virgin gepikt had), de heer Van Rossem van de Belgian Cock met Pit Association proberen te bereiken om hem om een lift te vragen. Deze had uiteraard boeiender zaken te doen: een cursus stuntvliegen initiëren aan Inge Vervlotte, die hij van zijn vakbond als ontslagpremie had meegekregen. Dus klom Fred dan maar zelf in de cockpit en kondigde met een sporadisch Antwerpse tongval aan: “Welcome to the Christmas partyflight of his majesty King Albert … heading for Geneva, woar DAT we wel eens een B.O.M. zouden kunnen laten vallen, Cross the Air, over.”

Leona voelde zich plots niet meer op haar gemak en moest dus hoognodig het sanitair een bezoekje brengen. Dit plekje werd echter nog steeds bezet door la Esterella, die er haar neus aan het poederen was. Daar zat Leona dan met haar SpetterPoep. Alternatieven waren er niet veel; noodzakelijkerwijs moest ze haar boodschap dan maar doen in haar handbagage. Professor Van Loon had altijd al gevonden dat de catering van Sabena niet veel soeps was, maar meende niettemin dat dit al te ver ging.

Ilse Demeulemeester kwam plots vanonder een zetel uit en vroeg met tranen in de ogen: "Heeft er iemand toevallig de papa van mijn kind gezien, ik vind hem maar niet." Aangezien Leona en Francis wiedergutmachungsgewijs hevig lagen te stoeien en dus maar weinig aandacht besteedden aan haar prangende vraag, deed ze zich voor als stewardess in de hoop zo wél te worden aanhoord. En jawel, Leona veerde recht. Ze was immers van het principe: zelfs in de meest penibele situatie moet mijn burgemeesterssjerp het overleven. Terwijl Ilse vooraan een eigenzinnige interpretatie van het Zwanenmeer te berde bracht met enkel een zuurstofmasker en een reddingsvest als attributen, deed deze afknapper Francis denken aan zijn affaire met Marleentje (Vanderpoorten), wiens toespraak op de opening van het academiejaar minstens voor een even grote anti-climax had gezorgd. Al bij al stegen ze veilig op richting belastingsparadijs... Walter Van Beirendonck en Ann Demeulemeester naaiden rustig verder.

De kandidaten ter vervanging van een van de huidige personages zijn: Leo Martin, Brigitta Callens en Frank Verstraeten.

Wie moet er uit? Wie moet er in? Twee eenvoudige vragen. Uw antwoord wordt verwacht op soapsurd@hotmail.com, en in ons volgend nummer gaan we door, met een verfriste crew.

De buurt rond het RUCA en de UIA zijn niet bepaald levendig te noemen. Dit kan men de studenten van die campussen echter niet kwalijk nemen. De overkoepelende studentenverenigingen ASK en STUWER werken sinds dit academiejaar onder één noemer, en hebben zo al enkele sterke activiteiten uit hun hoed getoverd. Nee, het probleem zit dieper. Het uitgaanscentrum bij uitstek, Fort 6 met het Konijnekot, de Hagar en ‘t Biokot, werd jarenlang tegengewerkt door de UIA, op wier terreinen het ligt. Men kan zich maar moeilijk van de indruk ontdoen dat onze universiteiten op den buiten zich als dagcampus wensen te profileren: lessen volgen, boterhammetjes eten en ‘s avonds braaf naar huis.

De wijk rond de UFSIA – waar uitgaan moeiteloos verloopt – kampt dan weer met een totaal ander probleem. Verder in dit nummer merken we op dat dit niet de meest veilige buurt van Antwerpen is. Zelf mocht ik dit, vlak voor het schrijven van dit stukje, nog ervaren toen mijn fiets werd meegenomen uit de fietsenstalling aan de Lange Winkelstraat. Al wat er daar lag toen ik aankwam, waren een stuk of zes doorgeknipte fietssloten. Geen occasionele diefstal dus.

De stad Antwerpen en de UA zijn zich echter van deze problemen bewust. Al enkele jaren speelt het idee om een Jaar van de Student te houden in Antwerpen. Onlangs werd het plan voorgesteld. Tegen 2004 zal Antwerpen zich een volwaardige studentenstad kunnen noemen. Verschillende initiatieven, die het product zijn van een doorgedreven samenwerking van de universiteit, de hogescholen en de stadsdiensten, zijn op til. De uitgaansfaciliteiten verbeteren is er daar een van, evenals het degelijk aanpakken van de studentenwijk in het centrum.

De vastberadenheid van de stad, de unief en de hogescholen om dit Jaar van de Student 2004 te doen slagen, lijkt oprecht en goed gecoördineerd, en kan tot opmerkelijke verbeteringen van Antwerpen als stad voor studenten leiden. Het potentieel van de stad was er al langer, nu is er ook de noodzakelijke ondersteuning van alle betrokken partijen. Men mag gerust zijn dat dwars de verschillende stappen van de geleidelijke uitvoering terdege zal volgen.

Paus zendde onlangs z’n eerste e-mail, wat een primeur *** dwars is ondertussen reeds aan haar tweede nummer toe *** We hopen dat u het eerste kon waarderen *** Moest u het niet gekregen hebben, kan u een pdf-bestand afhalen op onze – bescheiden – webstek *** De url vind je in de colofon, hieronder *** Wat je daar niet zal vinden, is het nieuwe justitiepaleis van Antwerpen *** Nu de eerste stenen daarvan zijn gelegd, wordt duidelijk dat de vlinder die moet verrijzen meer weg heeft van een wanhopig stekelvarken *** Totaal naast die kwestie, maar daarom niet minder ter zake... *** Wij gaan, zij niet *** Dit moesten we u melden van onze eindredacteur sport *** We zullen het geweten hebben tijdens de eindexamens *** Ook heel belangrijk: het is geen weer om in het Galgenweel te gaan zwemmen *** Op 7 december sprak Sir John Maddox op de UIA de Antwerpse doctoraatsstudenten toe *** Maddox was jarenlang editor van het toonaangevende wetenschappelijke tijdschrift Nature *** De man, ondertussen reeds 76 jaar oud, sprak over “The Origin of Life” *** Dit, en andere thema’s, worden boeiend gebracht in het laatste boek van de man: “What remains to be discovered” *** Als u zelf op ontdekkingstocht wil, kan u misschien de volgende voordracht van EMSA (European Medical Student’s Association) bijwonen. *** Deze gaat door op maandag 18 februari om 20:00 in S1 op de UIA *** Dr. I. Stappaerts, pneumoloog, zal er ons verlichten over mucoviscidose *** De EMSA-PR-man meldt ons ook nog dat er achteraf een gratis receptie is voorzien... voor diegenen die naar de voordracht zijn gekomen *** Tja, wij vinden het ook flauw

Cultuur-SMS *** Chicken Run, 19/12, CC Deurne: Kakelen als een kip zonder kop: de plasticine exemplaren in deze animatie film doen het net om hun kop te behouden. *** Harry Potter & The Philosopher’s Stone: wars van iedere betovering. *** Kabouter Plop: Klus vertrekt op wereldreis. Nu de rest nog. *** Le pornographe: zonder body. *** Het moment dat het is toegestaan om met alles en iedereen te lachen, is weer aangebroken... *** Geert Hoste is terug! *** De titel van zijn show is niet origineel, maar wel goede reclame; zijn eindejaarsconference heet namelijk DWARS. *** Zit je op kot in Wilrijk en erger je je op een doodgewone dinsdagavond weer eens blauw aan het gebrek aan studentenvertier in de omgeving van RUCA en UIA? *** Het CC De Kern schudt voor jou de geknipte oplossing uit de mouw: goedkoop filmplezier van de bovenste plank. *** Speciale aandacht voor Belgische producties, met kwaliteit als vereiste! *** Neem dus je fiets, stal hem veilig op de Bist en vul je dinsdagavond (start 20:15) met kwalitatief entertainment. *** www.antwerpen.be/dekern

Zit u lekker? Niet lang meer. Ik heb immers een nogal indiscrete vraag voor u. Voelt u zich goed in uw studentenvel? U geniet waarschijnlijk met volle teugen van de geneugten van het student-zijn. U vergaapt zich aan de dagelijkse portie mannelijk/vrouwelijk schoon die de campussen bevolkt; u drijft mee op de roes van de schier ontelbare feestjes; u sms’t en gsm’t dat ’t ’n lieve lust is – of met de lust die uw lief is –, u laat zich verleiden tot surfen en skiën, boarden en bieren, in de Alpen, cyberspace of in één van die etablissementen die men u over de hele wereld benijdt.

“Niks mis mee”, hoor ik u geërgerd zuchten. Natuurlijk niet! U geniet slechts van de verworvenheden van onze westerse maatschappij, van de vrijheid van studenten die in de hele geschiedenis van de mensheid haar gelijke niet kent.

Waar ik me echter wel ongemakkelijk bij voel is het feit dat we die onbegrensde mogelijkheden waarover we beschikken misschien niet volledig benutten. Waar is immers de kritische student naartoe? De student die zichzelf en anderen vragen durft stellen. Waar is de student die niet zomaar alles slikt wat hem voorgekauwd in de strot wordt geramd? Waar is de student die zijn stem durft verheffen. De student met idealen, enthousiast voor een project dat verder plaatsvindt dan zijn eigen achtertuin?

Dames en heren, die student zit in elk van u. En het wordt tijd dat u hem wakker maakt! Want we hebben ons in slaap laten sussen. De materiële welvaart heeft ons blind gemaakt voor een leven waarin ook andere dingen tellen. Onze vrijheid is al te vaak meer schijn dan werkelijkheid! Bevrijd van een betuttelend katholicisme zijn we in onze euforie van de vooruitgang vergeten iets in de plaats te stellen.

Dames en heren, het wordt tijd dat we onze verantwoordelijkheid opnemen en onze machthebbers het vuur aan de schenen leggen, want het is niet allemaal ok. Beste studenten, het wordt tijd voor... ¡KABAAL!