POËZIE
door de vroege ochtenddauw
met voorzichtige stappen
in het korte gras
nog een laatste keer gemaaid
nu de kastanjes vallen
loopt hij met opgezette vacht
en zijn staart overeind
wanneer wij wakker worden
en binnen de eerste geluidjes maken
wacht hij aan het raam
raakt het glas met zijn neus
en laat daar een afdruk voor later
terwijl wij naar beneden sluipen
voorzichtig door de laatste stilte
dan openen we het raam
nat langs onze vingers
glipt hij door de opening
en duwt zijn kop
tegen onze handen, met zijn zachte vacht
voor hij springt en sierlijk landt
en naar de etensbak verdwijnt
Auteur: Dolores Van Herck
- Login om te reageren









