Mocht je aan je stamboom beginnen, is de kans niet gering dat je jouw afstamming via je vader tot in de zeventiende eeuw of vroeger weet uit te dokteren en daar een volkomen voldaan gevoel aan overhoudt. Maar hé, waar blijft de moederskant? Maarten Larmuseau stelde zich exact deze vraag in het citizen-scienceproject MamaMito, dat als doel had om diepgewortelde verwantschappen via de maternale lijn te traceren.

Giorgia Meloni als premier van Italië, de verkiezingsoverwinning van de Zweedse Democraten, het ‘Ikea-plan’ van Vlaams Belang... extreemrechts is terug van nooit weggeweest. Hoog tijd om ons te verdiepen in een van de uitersten van het politieke spectrum. dwars legde haar oor te luister bij historicus Vincent Scheltiens. Een gesprek over het verkiezingsjaar 2024, het cordon médiatique en de omstreden omvolkingslezing aan onze eigen universiteit.

Begin oktober werd dwars door OPENDOEK, koepelorganisatie voor theater in de vrije tijd, uitgenodigd voor Food For Laughs. We gingen gretig in op de uitnodiging en fietsten drie dagen op en af naar Stormkop om het festival rondom humor bij te wonen. Samen met humoronderzoeker en spreker op het festival Dick Zijp blikken we terug en bespreken we die vermaledijde vraag die het gehele festival steeds maar weer aan de oppervlakte kwam: ‘Kunnen we nog wel overal over lachen?’ Is die plaat inmiddels niet grijsgedraaid?

Waar is de Studentenraad zoal mee bezig? Hun roze logo verschijnt te pas en te onpas in de mailbox, maar wat doen ze naast mailen? Achter welke nieuwe initiatieven aan de universiteit schuilt stiekem de Studentenraad, op welke manieren beïnvloeden ze het dagelijks leven van de student? Om daarachter te komen neust dwars in de projecten van de Studentenraad. Deze maand kijk ik het participatiedossier eens in. Waar blijven die nieuwe stuvers?

Toen de dieren nog spraken, begon de homo sapiens sapiens ermee. Taal bleek een nuttig instrument om allerlei dingen mee te regelen, dus de meme die ze uiteindelijk is, overleefde het om met de soort samen te vallen. Zo werden woorden de kroning van de menselijkheid, het ideale medium om zowel noodzakelijkheid als je eigen noden op te enten. Onze meandertaler hoopt daarom met zijn zwelmend gezwalm eindelijk toe te kunnen treden tot de hoogste klasse der mens: de pseudo-intellectueel.