Je zal het maar voorhebben: het ligt op het puntje van je tong en toch kan je er niet opkomen. Dat ene woord ontglipt je keer op keer. Ook dit jaar schiet dwars alle schlemielen in zulke navrante situaties onverdroten te hulp. Maandelijks laten we ons licht schijnen op een woord waar de meest vreemde betekenis, de meest rocamboleske herkomst of de grappigste verhalen achter schuilgaan. Deze editie het begrip 'codewisseling'. 

In deze dwars maakt een waaier aan stemmen zich zorgen over de Franse taalbeheersing bij jongeren. Als tweedecarrièrestudent met een verleden als student Frans schiet de pijn als een bliksem door mijn hart. Actie dringt zich op. 

Her en der behalen leden van de LGBT+-gemeenschap records, al dan niet in de trant van “eerste lesbienne die …”, of doorbreken we het volgende plafond om aan de tafel te zitten naast de hetero’s. En dat is goed, dat is vooruitgang. Aan de ene kant weliswaar. Aan de andere kant is het de periodieke herinnering aan het feit dat we blij moeten zijn dat we iets bereiken, ‘ondanks’ die geaardheid. 

Als tweedecarrièrestudent kan ik me de tijd levendig herinneren dat goedlachse overbuurmannen nog goedlachse overbuurmannen waren en geen onverschrokken toetsenbordhelden die zich voltijds bezighouden met het publiekelijk brouwen van meningen over kwesties die voor academici jaren diepgaand onderzoek vergen. Vergeef me de nostalgie. 

Kunstenaar of topsporter, bejaarde of ondernemer, geen enkele soort ontspringt de dans. Je wordt op een dag wakker met de intense drang om je aan Universiteit Antwerpen in te schrijven. Het gevolg: zo veel vreemde vogels dat het uitzonderlijk wordt om normaal te zijn. Elke maand zetten wij een bijzondere student in de kijker.