In mei 2007 stapte een groep politiek actieve studenten naar de universiteit om als één stem enkele rechten af te dwingen voor politieke en filosofische studentenclubs. Tien jaar later is het Politiek-Filosofische Konvent een gevestigde waarde in het intellectuele avondleven. Toch is lang niet iedereen op de hoogte van wat er zich in deze kringen afspeelt, al vinden we onder de oud-leden van deze clubs invloedrijke politici terug. dwars gaat daarom in gesprek met oud-leden Lode De Waele (Liebran) en Werner Vandenbruwaene (LVSV), PVDA-fractiemedewerker Sim Dereymaeker (Comac), Antwerps gemeenteraadslid voor CD&V Sam Voeten (CDS) en Vlaams Belang-partijvoorzitter Tom Van Grieken.

Het is niet omdat je veel onnozele weetjes kent, dat je een betweter bent. Dat bewijst een van onze redacteurs elke maand door een waanzinnig interessant, ongelofelijk boeiend of verbluffend spannend feit te delen.

Afgelopen examenperiode maakten bijna duizend studenten van UAntwerpen tijd vrij voor drugs. Niet (per se) om te gebruiken, maar om er iets over te zeggen in onze drugsenquête. Poppers, pillen en paddenstoelen, alsook bier en booze komen aan bod. De alomvattende vraag luidt: welke rol spelen genotsmiddelen in het leven van de Antwerpse student? Let’s talk about drugs!

Kunstenaar of topsporter, bejaarde of ondernemer, geen enkele soort ontspringt de dans. Je wordt op een dag wakker met de intense drang om je bij de Universiteit Antwerpen in te schrijven. Het gevolg: zoveel vreemde vogels dat het uitzonderlijk wordt om normaal te zijn. Elke maand zetten wij een bijzondere student in de kijker.

University students all over Nicaragua are fighting for the democratization of their country. Throughout the civic uprising, protesters have been threatened, tortured and killed by the Nicaraguan government. Luisa and Amanda experienced the conflict from two different perspectives. Luisa was an exchange student when the revolt started, whereas Amanda was taken into custody after participating in anti-government marches.

De examens zijn gepasseerd, de tijden van afzondering zijn voorbij en ik heet mezelf opnieuw welkom in mijn oude leven. Al snel ben ik weer gewend aan mijn universiteitsbubbel. Bijna iedereen om mij heen is student, leest boeken en heeft een passie voor het bij elkaar rapen en netjes ordenen van kennis. Ik wil niet generaliseren, maar ik doe het toch. Gelukkig hoef ik me daar niet eenzaam bij te voelen. Maakt iedereen zich niet schuldig aan het in gedachten homogeniseren van zijn omgeving?