April is Autism Awareness Month, een maand in het teken van autisme en het vieren van diversiteit. dwars sprak met Elena Dikomitis, maker van de podcast Autistic Counterstories, en ervaringsdeskundigen Silke Vanhoof en Jana Geets. Over één ding zijn ze het alle drie alvast eens: bij het brede publiek circuleren nog steeds veel vooroordelen en vastgeroeste ideeën. Want nee, Sheldon Cooper en Shaun Murphy zijn niet het toonbeeld van autisme.

Gegroet, waarde lezers! Ik val maar meteen met de deur in huis; dit is mijn laatste editoriaal. Als doorgewinterde hoofdredacteur lijkt het me wel gepast om het hier eens over iets serieus te hebben, namelijk hoe de universiteit haar kinderen verslindt. 

Koffiebars zijn niet weg te denken uit het straatbeeld van eender welke Europese stad. Wist je echter dat het eerste koffiehuis op ons continent zich bevond in Sarajevo, de hoofdstad van het huidige Bosnië en Herzegovina? Koffie werd naar het Balkanland gebracht door de Ottomanen. Maar zeg nooit zomaar Turkse koffie tegen zijn Bosnische broertje, want door de eeuwen heen heeft de koffiecultuur aldaar een geheel eigen gezicht gekregen. In Bosnië is koffie dus in de eerste plaats een moment, meer dan een drank. Ik sprak erover met Aline Cateux, doctor in de antropologie aan de UCLouvain. Meer dan twintig jaar lang noemde zij Bosnië haar thuis.

Je kent het wel: je bent in een sportieve bui en wil naar de campus fietsen. Vol goede moed ga je naar de fietsenstalling van je kot, maar daar merk je dat je fiets kapot is. Of nog zoiets: je fietst met de zon op je snoet naar de campus, er is geen vuiltje aan de lucht tot je terugkomt uit de les en je fiets gestolen is. Gelukkig sprak dwars met een redder in nood: Leen Van Ham van de dienst Mobiliteit aan UAntwerpen.

Kunstenaar of topsporter, bejaarde of ondernemer, geen enkele soort ontspringt de dans. Je wordt op een dag wakker met de intense drang om je aan Universiteit Antwerpen in te schrijven. Het gevolg: zo veel vreemde vogels dat het uitzonderlijk wordt om normaal te zijn. Met regelmaat zet dwars een bijzondere student in de kijker.

Van 10 maart tot 9 april was het weer de ramadan, de vastenmaand van de islam. Een maand lang eten en drinken moslims niet tussen zonsopgang en zonsondergang. Na zonsondergang breken ze het vasten en volgt er een maaltijd die de iftar heet. Naast vasten draait de maand ook rond verdraagzaamheid, vrijgevigheid en liefdadigheid. Iftars lenen zich buitengewoon goed tot het tonen van die waarden en kunnen zo een brug slaan tussen culturen.