Yes! Het is eindelijk zo ver: de feestdagen, de meest hartverwarmende dagen van het jaar, komen er weer aan. Maar voor alle studenten ook een periode van pure horror. Die ontelbare kerstfeestjes met een secret santa waar niemand een lijstje voor maakt en jij maar een idee uit je hoed moet toveren, én niet te vergeten de periode waarin elke student meer dan ooit aan zichzelf twijfelt: de blok. Ongelooflijke waanzin in deze periode van het jaar, we zeiden het al. Dit lijstje betaalbare kerstcadeaus, voor jezelf of voor anderen, verlichten alvast één last de komende weken.

Het ideale lichaam, wat is dat? Moeten we ons laten leiden door de modellen die onze sociale media rijk zijn of die in videoclips van internationale sterren figureren? Of mogen we ook gewoon tevreden zijn met onszelf, zonder een bepaald voorbeeld na te streven? Een van de initiatiefneemsters van The Blind Body Positive Protest ging in gesprek met dwars.

Het nakende winterlandschap wordt alweer ontsierd door pikzwarte rookpluimen. Nee, ze ontvluchten dezer dagen niet louter de bakstenen fabriekstorens. Het zijn de brandstapels in het noorden die de sneeuw zwart kunnen doen kleuren. Door traditionalistisch gebakkelei een traditie vergallen – het is allemaal wat ironisch. Maar ik laat het mijn hart niet te nauw naderen. Ik vier immers geen feest van blanke baas en zwarte knecht. Ik vier een hoger idee. Dat doe ik zelfs nog nu ik negentien ben. En eigenlijk zou iedereen dat moeten doen.

In het tijdperk waar het ‘moeten’ regeert, is het in onze maatschappij een absolute must om je gelukkig te voelen. Tegelijkertijd raakt om ons heen de een na de ander verzeild in depressie, angststoornis of zelfisolatie. Voor al die klachten is er een even groot aanbod aan remedies. Zijn we met ons allen gewoonweg vergeten hoe gelukkig te zijn met wie we zijn, wat we hebben en wat we doen? Of ligt het probleem ergens anders? Is er nog hoop voor ons? De Levensgenieter springt voor jullie in de bres en gaat op zoek naar een beter leven. Geluksvogeltjes.

Universiteit Antwerpen kent een rijke geschiedenis die sterk is beïnvloed door de jezuïeten. Ook vandaag laten de jezuïeten hun invloed nog voelen binnen onze universiteit. Maar wie of wat zijn de jezuïeten en hoe zijn ze binnen de muren van de universiteit terecht gekomen? Eerder schreven we al over de invloed van de jezuïeten in Antwerpen en over hun visie op onderwijs en de blijvende invloed ervan op onze universiteit. In dit sluitstuk van deze reeks interviewde dwars rector Herman van Goethem. Hij schreef het historische werk Antwerpen en de jezuïeten: 1562-2002. Dat maakt van hem de geknipte persoon om ons te vertellen wat er nog rest van de onderwijsvisie van de jezuïeten aan onze universiteit.

Het aantal taalstudenten keldert. Zowel in het hoger onderwijs als in secundair verliezen de taaltroepen mankracht. Tijd om in actie te schieten, pleit Hoogleraar Taalkunde Alex Housen van de VUB, medeoprichter van het Vlaams Actieplan voor Talen.