Je zal het maar voorhebben: het ligt op het puntje van je tong en toch kan je er niet opkomen. Dat ene woord ontglipt je keer op keer. Of een woord dat je altijd uit een andere taal gebruikt, zonder überhaupt te bedenken of het ook in onze taal bestaat. Ook dit jaar schiet dwars alle schlemielen in zulke navrante situaties weer te hulp. Maandelijks laten we ons licht schijnen op een vreemd woord, eentje waar de grappigste verhalen achter schuilgaan, een onvertaalbaar woord met een lading van betekenis of uitdrukking waarvan de herkomst al tijden niet meer duidelijk is.

Shamans in Amazonian tribal cultures are as amazing as they are unknown to our civilization. They live in a completely alien world and mindset. Their practices are so wildly off the charts as to what we consider ‘normal’ that traditional western culture has been incapable of even fathom how does their practice even work. Their experience in drug-induced altered states is way more sophisticated than anywhere else in the planet. Their use of magical healing has been so contrary to materialist canons that only now, their mysteries are slowly beginning to be understood. 

Zet het eerste het beste sportjournaal op en het lijkt alsof het woord ‘sport’ bijna synoniem is geworden met voetbal en wielrennen. Wij zijn dwars genoeg om tegen de clichés in de sportwereld op te boksen en mee te surfen op de minder bekende, maar daarom niet minder geliefde vrijetijdsbestedingen. Wij duiken naar mensen die de ballen hebben om hun hart te verliezen aan een discipline waar ze op talloze sportgala’s nog nooit van gehoord lijken te hebben. Wij trappen af met mixed martial arts (MMA).

Haal je 'fat pants' uit de kast en dij uit met dwars in deze online vreet- en zuiprubriek voor mensen die het nét even anders doen. Voor mensen die houden van empirisch experimenteren, eetbaar exploreren en extravagant exposeren met een beperkt budget doch calorierijke fantasie.

Het is voor mij reeds lang een dagelijkse gewoonte, het overlaten van mijn zitvlak aan de genade van mijn fietszadel. Op mijn tweewieler zie ik de zaken helderder. Toegegeven, vaak is dat ook lichtjes zwart-wit gekleurd – kort door de bocht, zo je wil. Maar ik bezweer je: in brevitate claritas et splendor, korter is ook helderder! In de snerende koude die dezer dagen mijn wangen tormenteert, maakt mijn daltonisme me immers alerter, maar vooral: zo lichtgeraakt als een rusteloze revolutionair. Ik ben een winterwesp – maar ik steek niet, ik blaf.