Iedereen is het onderhand wel grondig beu om in zijn of haar kot te blijven. Misschien dat de hele lockdown minder zwaar zou wegen als we er niet elke zeven seconden aan werden herinnerd. Nationale nieuwszenders, faculteitsmails en, uiteraard, sociale media kunnen het niet laten om er ons op te wijzen dat alles zowel enorm meevalt als een complete ramp is. Coronatijd lijkt dan ook een lugubere versie van komkommertijd. Het effect wordt versterkt doordat iedereen die geen essentieel beroep uitoefent meer tijd, maar evengoed minder mensen om zich heen heeft. Om de paniek die gedachteloosheid met zich mee kan brengen voor te blijven, vinden velen er niet beter op dan zichzelf een mening aan te meten en die te delen. Een mooie techniek die ik in dit stuk ter harte zal nemen. Uiteraard moet zo'n mening ook wat dwars zijn om in aanspraak te komen voor publicatie. Mijn zeer gewichtige bijdrage aan het maatschappelijke debat zal, volledig in lijn met mijn contraire aard, verdedigen dat al deze opinies zwaar overschat worden. Een mening hebben over de gevolgen, oorzaken en oplossingen voor corona lijkt namelijk met momenten besmettelijker dan de ziekte zelf.

Het proffenprofiel toont professoren zoals je ze nog nooit zag: als mensen. dwars stelt de vragen die bij menig student al jaren door het hoofd spoken, maar die ze zelf niet durven stellen. Tine Van Osselaer is professor binnen het departement Geschiedenis. Daarnaast is ze vooral actief als onderzoeker aan het Ruusbroecgenootschap aan Universiteit Antwerpen.

Akelige sagen over oorsuizen en de martelgang der patiënten doen de ronde in de media, maar het blijft stil als je de vraag stelt over wat je nu eigenlijk moet doen als je niet telkens braaf je oordopjes in je oren hebt gestoken als je uitgaat. Noemen ze dat karma? Gelukkig bestaat er wel een antwoord op de vraag: de eerste stappen voor een behandeling zijn gezet, in de vorm van de (enger klinkende dan het in feite is) elektrische stroomtherapie. Ondertussen is haar doctoraat al afgerond, maar dr. Laure Jacquemin licht alsnog graag toe.

Het is niet omdat je veel onnozele weetjes kent, dat je een betweter bent. Dat bewijst een van onze redacteurs elke maand door een waanzinnig interessant, ongelofelijk boeiend of verbluffend spannend feit te delen.

Op 24 maart 2020 werd het startschot gegeven voor de zoektocht naar tweehonderd vagina’s om samen geschiedenis te schrijven. Het gloednieuwe citizenscienceproject Isala van Universiteit Antwerpen heeft het ambitieuze doel om het vrouwelijke microbioom in Vlaanderen in kaart te brengen. Professor Dr. Sarah Lebeer, doctoraatsonderzoeker Sarah Ahannach en Dr. Eline Oerlemans lichten ons voor over hoe Isala het levenslicht zag, hoe ze haar wensen groot te brengen en hoe ze haar toekomst zien. Let’s swab!

'Sociale uitsluiting' en 'sociale selectie' zijn termen die sinds de lockdown te pas en te onpas worden rondgestrooid op nieuwssites. UAntwerpen ondervraagt in het kader van die eenzaamheid met enquêtes naar het mentale welzijn van studenten. Tegelijkertijd wordt er gezocht naar oplossingen voor leerlingen die het hardst door de quarantaine geraakt worden. De deuren van de studentenpsychologen staan wijd open en de wifi-codes en laptops zijn beschikbaar voor studenten die er geen hebben. Opties genoeg dus. Dan is de vraag: gebruikt iedereen die, weet iedereen ervan en is het type hulpverlening door de crisis veranderd? dwars sprak met Sara Backx, studentenbegeleider en psycholoog bij het Studenteninformatiepunt (STIP), en Koenraad Keignaert, departementshoofd aan UAntwerpen, over hoe de hulpverlening verloopt tijdens de crisis.