‘Samen tegen Racisme’, het is alvast sneller gezegd dan gedaan. Vier studenten van onze universitaire instelling keken in eigen hart en lieten het daar niet bij. Want wat is er makkelijker dan zeveren over wederzijds onbegrijpen tussen van ier en ni van ier en vervolgens droogweg de zoveelste dubbele Westmalle van ’t vat bestellen? De vraag of wij als arme studentjes wel iets kunnen betekenen in heel deze polemiek werd stoutmoedig achterwege gelaten en een intercultureel adoptieproject getiteld ‘Samen tegen Racisme’ zag het levenslicht.

Als we de krantenberichten van de voorbije maanden mogen geloven, gaat het slecht met de Antwerpse havenarbeider: de werkloosheid zou sinds 2004 verdrievoudigd zijn. Merkwaardig als je bedenkt dat de haven van Antwerpen dit jaar opnieuw met glorieuze cijfers voor de dag komt. Wij trokken naar het secretariaat van de Belgische Transportarbeidersbond (BTB) en naar het aanwervingslokaal van de havenarbeiders – beter bekend als ’t Kot – om te achterhalen hoe ernstig de problemen werkelijk zijn.

Een stereotiep heet hangijzer is terug van nooit weggeweest: het hoofddoekendebat. De multiculturele samenleving wordt in de pers wéér maar eens herleid tot een lapje stof. Dit keer sierde het verbod op de hijab dat in vele scholen uitgevaardigd werd de voorpagina’s. Antwerps sp.a-schepen Robert Voorhamme reageerde als volgt:

“Als een lerares slim en gedreven is en de juiste capaciteiten heeft om les te geven, maar vanwege de hoofddoek niet aan werk komt, moet de allochtone gemeenschap zich dringend bezinnen over de gevolgen van haar regels.” (De Morgen, 13/11)